เพื่อน

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Thai[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From Middle Chinese (MC buɑnX, “companion; partner”). Cognate with Northern Thai ᨻᩮᩥ᩠᩵ᨶ, Khmer ភឿន (phɨən), Lao ເພື່ອນ (phư̄an), Shan ပိူၼ်ႈ (pōen), Vietnamese bạn.

Pronunciation[edit]

Orthographic/Phonemicเพื่อน
e b ụ̄ ˋ ɒ n
RomanizationPaiboonpʉ̂ʉan
Royal Institutephuean
(standard) IPA(key)/pʰɯa̯n˥˩/

Pronoun[edit]

เพื่อน (pʉ̂ʉan)

  1. (archaic) a third person pronoun: he, she, it, they, etc.[1][2]
  2. anyone or anything else; any other person or thing; other(s); the other(s).

Noun[edit]

เพื่อน (pʉ̂ʉan) (classifier คน)

  1. person whom one knows, likes, trusts, is allied with, or receives support from: friend, buddy, mate; familiar, intimate; patron, supporter, ally; etc.
  2. person going somewhere or doing something with someone as companion or escort.
  3. person sharing or involved in the same activity, occupation, condition, status, etc: fellow, peer, comrade, associate, etc.
  4. (slang) sex partner.
  5. (LGBT, archaic) lesbian partner; party to or partner in a lesbian relationship.

Synonyms[edit]

Synonyms

Derived terms[edit]

Derived terms

References[edit]

  1. ^ ราชบัณฑิตยสถาน (2013) พจนานุกรมศัพท์วรรณคดีไทย สมัยสุโขทัย ศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงมหาราช หลักที่ ๑, 3rd edition, Bangkok: ราชบัณฑิตยสถาน, →ISBN, page 51: “เพื่อน ส. สรรพนามบุรุษที่ ๓ ใช้แทนผู้ที่ตนพูดถึง หมายถึง เขา ในความว่า "เพื่อนจูงวัวไปค้า ขี่ม้าไปขาย" (๑/๑๙–๒๐)”
  2. ^ วงษ์เทศ, สุจิตต์ (1983) สุโขทัยไม่ใช่ราชธานีแห่งแรกของไทย, Bangkok: เรือนแก้วการพิมพ์, →ISBN, page 179: “เพื่อน หมายถึง เขา (เฉพาะในที่นี้). (ประเสริฐ [ณ นคร]) ในปัจจุบัน คำ เพื่อน หรือ เปิ้น [ในภาษาเหนือ] เป็นสรรพนามบุรุษที่หนึ่งก็ได้ ที่สามก็ได้. (ทองสืบ [ศุภะมารค]) ทางภาคอิสานออกเสียงว่า เผิ่น ใช้เฉพาะบุรุษที่สามเท่านั้น.”