ἐμπολάω

Ancient Greek

Etymology

ἐμπολή (empolḗ) +‎ -ᾰ́ω (-ắō).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /em.po.lá.ɔː/ → /em.poˈla.o/ → /em.boˈla.o/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /em.po.lá.ɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /em.poˈla.o/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /em.poˈla.o/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /em.poˈla.o/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /em.boˈla.o/

Verb

ἐμπολᾰ́ω • (empolắō)

1. to get by barter or traffic
   1. to deal or traffic in
   2. to purchase, buy
   3. to make profit of

Conjugation

   Present: ἐμπολᾰ́ω, ἐμπολᾰ́ομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐμπολᾰ́ω	ἐμπολᾰ́εις	ἐμπολᾰ́ει	ἐμπολᾰ́ετον	ἐμπολᾰ́ετον	ἐμπολᾰ́ομεν	ἐμπολᾰ́ετε	ἐμπολᾰ́ουσῐ(ν)
	subjunctive	ἐμπολᾰ́ω	ἐμπολᾰ́ῃς	ἐμπολᾰ́ῃ	ἐμπολᾰ́ητον	ἐμπολᾰ́ητον	ἐμπολᾰ́ωμεν	ἐμπολᾰ́ητε	ἐμπολᾰ́ωσῐ(ν)
	optative	ἐμπολᾰ́οιμῐ	ἐμπολᾰ́οις	ἐμπολᾰ́οι	ἐμπολᾰ́οιτον	ἐμπολᾰοίτην	ἐμπολᾰ́οιμεν	ἐμπολᾰ́οιτε	ἐμπολᾰ́οιεν
	imperative		ἐμπόλᾰε	ἐμπολᾰέτω	ἐμπολᾰ́ετον	ἐμπολᾰέτων		ἐμπολᾰ́ετε	ἐμπολᾰόντων
middle/passive	indicative	ἐμπολᾰ́ομαι	ἐμπολᾰ́ῃ, ἐμπολᾰ́ει	ἐμπολᾰ́εται	ἐμπολᾰ́εσθον	ἐμπολᾰ́εσθον	ἐμπολᾰόμεθᾰ	ἐμπολᾰ́εσθε	ἐμπολᾰ́ονται
	subjunctive	ἐμπολᾰ́ωμαι	ἐμπολᾰ́ῃ	ἐμπολᾰ́ηται	ἐμπολᾰ́ησθον	ἐμπολᾰ́ησθον	ἐμπολᾰώμεθᾰ	ἐμπολᾰ́ησθε	ἐμπολᾰ́ωνται
	optative	ἐμπολᾰοίμην	ἐμπολᾰ́οιο	ἐμπολᾰ́οιτο	ἐμπολᾰ́οισθον	ἐμπολᾰοίσθην	ἐμπολᾰοίμεθᾰ	ἐμπολᾰ́οισθε	ἐμπολᾰ́οιντο
	imperative		ἐμπολᾰ́ου	ἐμπολᾰέσθω	ἐμπολᾰ́εσθον	ἐμπολᾰέσθων		ἐμπολᾰ́εσθε	ἐμπολᾰέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἐμπολᾰ́ειν				ἐμπολᾰ́εσθαι
participle	m	ἐμπολᾰ́ων				ἐμπολᾰόμενος
	f	ἐμπολᾰ́ουσᾰ				ἐμπολᾰομένη
	n	ἐμπολᾰ́ον				ἐμπολᾰόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Present: ἐμπολῶ, ἐμπολῶμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐμπολῶ	ἐμπολᾷς	ἐμπολᾷ	ἐμπολᾶτον	ἐμπολᾶτον	ἐμπολῶμεν	ἐμπολᾶτε	ἐμπολῶσῐ(ν)
	subjunctive	ἐμπολῶ	ἐμπολᾷς	ἐμπολᾷ	ἐμπολᾶτον	ἐμπολᾶτον	ἐμπολῶμεν	ἐμπολᾶτε	ἐμπολῶσῐ(ν)
	optative	ἐμπολῴην, ἐμπολῷμῐ	ἐμπολῴης, ἐμπολῷς	ἐμπολῴη, ἐμπολῷ	ἐμπολῷτον, ἐμπολῴητον	ἐμπολῴτην, ἐμπολῳήτην	ἐμπολῷμεν, ἐμπολῴημεν	ἐμπολῷτε, ἐμπολῴητε	ἐμπολῷεν, ἐμπολῴησᾰν
	imperative		ἐμπόλᾱ	ἐμπολᾱ́τω	ἐμπολᾶτον	ἐμπολᾱ́των		ἐμπολᾶτε	ἐμπολώντων
middle/passive	indicative	ἐμπολῶμαι	ἐμπολᾷ	ἐμπολᾶται	ἐμπολᾶσθον	ἐμπολᾶσθον	ἐμπολώμεθᾰ	ἐμπολᾶσθε	ἐμπολῶνται
	subjunctive	ἐμπολῶμαι	ἐμπολᾷ	ἐμπολᾶται	ἐμπολᾶσθον	ἐμπολᾶσθον	ἐμπολώμεθᾰ	ἐμπολᾶσθε	ἐμπολῶνται
	optative	ἐμπολῴμην	ἐμπολῷο	ἐμπολῷτο	ἐμπολῷσθον	ἐμπολῴσθην	ἐμπολῴμεθᾰ	ἐμπολῷσθε	ἐμπολῷντο
	imperative		ἐμπολῶ	ἐμπολᾱ́σθω	ἐμπολᾶσθον	ἐμπολᾱ́σθων		ἐμπολᾶσθε	ἐμπολᾱ́σθων
		active				middle/passive
infinitive		ἐμπολᾶν				ἐμπολᾶσθαι
participle	m	ἐμπολῶν				ἐμπολώμενος
	f	ἐμπολῶσᾰ				ἐμπολωμένη
	n	ἐμπολῶν				ἐμπολώμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἠμπόλᾰον, ἠμπολᾰόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠμπόλᾰον	ἠμπόλᾰες	ἠμπόλᾰε(ν)	ἠμπολᾰ́ετον	ἠμπολᾰέτην	ἠμπολᾰ́ομεν	ἠμπολᾰ́ετε	ἠμπόλᾰον
middle/passive	indicative	ἠμπολᾰόμην	ἠμπολᾰ́ου	ἠμπολᾰ́ετο	ἠμπολᾰ́εσθον	ἠμπολᾰέσθην	ἠμπολᾰόμεθᾰ	ἠμπολᾰ́εσθε	ἠμπολᾰ́οντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἠμπόλων, ἠμπολώμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠμπόλων	ἠμπόλᾱς	ἠμπόλᾱ	ἠμπολᾶτον	ἠμπολᾱ́την	ἠμπολῶμεν	ἠμπολᾶτε	ἠμπόλων
middle/passive	indicative	ἠμπολώμην	ἠμπολῶ	ἠμπολᾶτο	ἠμπολᾶσθον	ἠμπολᾱ́σθην	ἠμπολώμεθᾰ	ἠμπολᾶσθε	ἠμπολῶντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: ἐμπολήσω, ἐμπολήσομαι, ἐμποληθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐμπολήσω	ἐμπολήσεις	ἐμπολήσει	ἐμπολήσετον	ἐμπολήσετον	ἐμπολήσομεν	ἐμπολήσετε	ἐμπολήσουσῐ(ν)
	optative	ἐμπολήσοιμῐ	ἐμπολήσοις	ἐμπολήσοι	ἐμπολήσοιτον	ἐμπολησοίτην	ἐμπολήσοιμεν	ἐμπολήσοιτε	ἐμπολήσοιεν
middle	indicative	ἐμπολήσομαι	ἐμπολήσῃ, ἐμπολήσει	ἐμπολήσεται	ἐμπολήσεσθον	ἐμπολήσεσθον	ἐμπολησόμεθᾰ	ἐμπολήσεσθε	ἐμπολήσονται
	optative	ἐμπολησοίμην	ἐμπολήσοιο	ἐμπολήσοιτο	ἐμπολήσοισθον	ἐμπολησοίσθην	ἐμπολησοίμεθᾰ	ἐμπολήσοισθε	ἐμπολήσοιντο
passive	indicative	ἐμποληθήσομαι	ἐμποληθήσῃ, ἐμποληθήσει	ἐμποληθήσεται	ἐμποληθήσεσθον	ἐμποληθήσεσθον	ἐμποληθησόμεθᾰ	ἐμποληθήσεσθε	ἐμποληθήσονται
	optative	ἐμποληθησοίμην	ἐμποληθήσοιο	ἐμποληθήσοιτο	ἐμποληθήσοισθον	ἐμποληθησοίσθην	ἐμποληθησοίμεθᾰ	ἐμποληθήσοισθε	ἐμποληθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ἐμπολήσειν			ἐμπολήσεσθαι		ἐμποληθήσεσθαι
participle	m	ἐμπολήσων			ἐμπολησόμενος		ἐμποληθησόμενος
	f	ἐμπολήσουσᾰ			ἐμπολησομένη		ἐμποληθησομένη
	n	ἐμπολῆσον			ἐμπολησόμενον		ἐμποληθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἠμπόλησᾰ, ἠμπολησᾰ́μην, ἠμπολήθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠμπόλησᾰ	ἠμπόλησᾰς	ἠμπόλησε(ν)	ἠμπολήσᾰτον	ἠμπολησᾰ́την	ἠμπολήσᾰμεν	ἠμπολήσᾰτε	ἠμπόλησᾰν
	subjunctive	ἐμπολήσω	ἐμπολήσῃς	ἐμπολήσῃ	ἐμπολήσητον	ἐμπολήσητον	ἐμπολήσωμεν	ἐμπολήσητε	ἐμπολήσωσῐ(ν)
	optative	ἐμπολήσαιμῐ	ἐμπολήσειᾰς, ἐμπολήσαις	ἐμπολήσειε(ν), ἐμπολήσαι	ἐμπολήσαιτον	ἐμπολησαίτην	ἐμπολήσαιμεν	ἐμπολήσαιτε	ἐμπολήσειᾰν, ἐμπολήσαιεν
	imperative		ἐμπόλησον	ἐμπολησᾰ́τω	ἐμπολήσᾰτον	ἐμπολησᾰ́των		ἐμπολήσᾰτε	ἐμπολησᾰ́ντων
middle	indicative	ἠμπολησᾰ́μην	ἠμπολήσω	ἠμπολήσᾰτο	ἠμπολήσᾰσθον	ἠμπολησᾰ́σθην	ἠμπολησᾰ́μεθᾰ	ἠμπολήσᾰσθε	ἠμπολήσᾰντο
	subjunctive	ἐμπολήσωμαι	ἐμπολήσῃ	ἐμπολήσηται	ἐμπολήσησθον	ἐμπολήσησθον	ἐμπολησώμεθᾰ	ἐμπολήσησθε	ἐμπολήσωνται
	optative	ἐμπολησαίμην	ἐμπολήσαιο	ἐμπολήσαιτο	ἐμπολήσαισθον	ἐμπολησαίσθην	ἐμπολησαίμεθᾰ	ἐμπολήσαισθε	ἐμπολήσαιντο
	imperative		ἐμπόλησαι	ἐμπολησᾰ́σθω	ἐμπολήσᾰσθον	ἐμπολησᾰ́σθων		ἐμπολήσᾰσθε	ἐμπολησᾰ́σθων
passive	indicative	ἠμπολήθην	ἠμπολήθης	ἠμπολήθη	ἠμπολήθητον	ἠμποληθήτην	ἠμπολήθημεν	ἠμπολήθητε	ἠμπολήθησᾰν
	subjunctive	ἐμποληθῶ	ἐμποληθῇς	ἐμποληθῇ	ἐμποληθῆτον	ἐμποληθῆτον	ἐμποληθῶμεν	ἐμποληθῆτε	ἐμποληθῶσῐ(ν)
	optative	ἐμποληθείην	ἐμποληθείης	ἐμποληθείη	ἐμποληθεῖτον, ἐμποληθείητον	ἐμποληθείτην, ἐμποληθειήτην	ἐμποληθεῖμεν, ἐμποληθείημεν	ἐμποληθεῖτε, ἐμποληθείητε	ἐμποληθεῖεν, ἐμποληθείησᾰν
	imperative		ἐμπολήθητῐ	ἐμποληθήτω	ἐμπολήθητον	ἐμποληθήτων		ἐμπολήθητε	ἐμποληθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ἐμπολῆσαι			ἐμπολήσᾰσθαι		ἐμποληθῆναι
participle	m	ἐμπολήσᾱς			ἐμπολησᾰ́μενος		ἐμποληθείς
	f	ἐμπολήσᾱσᾰ			ἐμπολησᾰμένη		ἐμποληθεῖσᾰ
	n	ἐμπολῆσᾰν			ἐμπολησᾰ́μενον		ἐμποληθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἐνεπόλησᾰ, ἐνεπολησᾰ́μην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐνεπόλησᾰ	ἐνεπόλησᾰς	ἐνεπόλησε(ν)	ἐνεπολήσᾰτον	ἐνεπολησᾰ́την	ἐνεπολήσᾰμεν	ἐνεπολήσᾰτε	ἐνεπόλησᾰν
	subjunctive	ἐμπολήσω	ἐμπολήσῃς	ἐμπολήσῃ	ἐμπολήσητον	ἐμπολήσητον	ἐμπολήσωμεν	ἐμπολήσητε	ἐμπολήσωσῐ(ν)
	optative	ἐμπολήσαιμῐ	ἐμπολήσειᾰς, ἐμπολήσαις	ἐμπολήσειε(ν), ἐμπολήσαι	ἐμπολήσαιτον	ἐμπολησαίτην	ἐμπολήσαιμεν	ἐμπολήσαιτε	ἐμπολήσειᾰν, ἐμπολήσαιεν
	imperative		ἐμπόλησον	ἐμπολησᾰ́τω	ἐμπολήσᾰτον	ἐμπολησᾰ́των		ἐμπολήσᾰτε	ἐμπολησᾰ́ντων
middle	indicative	ἐνεπολησᾰ́μην	ἐνεπολήσω	ἐνεπολήσᾰτο	ἐνεπολήσᾰσθον	ἐνεπολησᾰ́σθην	ἐνεπολησᾰ́μεθᾰ	ἐνεπολήσᾰσθε	ἐνεπολήσᾰντο
	subjunctive	ἐμπολήσωμαι	ἐμπολήσῃ	ἐμπολήσηται	ἐμπολήσησθον	ἐμπολήσησθον	ἐμπολησώμεθᾰ	ἐμπολήσησθε	ἐμπολήσωνται
	optative	ἐμπολησαίμην	ἐμπολήσαιο	ἐμπολήσαιτο	ἐμπολήσαισθον	ἐμπολησαίσθην	ἐμπολησαίμεθᾰ	ἐμπολήσαισθε	ἐμπολήσαιντο
	imperative		ἐμπόλησαι	ἐμπολησᾰ́σθω	ἐμπολήσᾰσθον	ἐμπολησᾰ́σθων		ἐμπολήσᾰσθε	ἐμπολησᾰ́σθων
		active			middle
infinitive		ἐμπολῆσαι			ἐμπολήσᾰσθαι
participle	m	ἐμπολήσᾱς			ἐμπολησᾰ́μενος
	f	ἐμπολήσᾱσᾰ			ἐμπολησᾰμένη
	n	ἐμπολῆσᾰν			ἐμπολησᾰ́μενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: ἠμπόληκᾰ, ἠμπόλημαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἠμπόληκᾰ	ἠμπόληκᾰς	ἠμπόληκε(ν)	ἠμπολήκᾰτον	ἠμπολήκᾰτον	ἠμπολήκᾰμεν	ἠμπολήκᾰτε	ἠμπολήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	ἠμπολήκω	ἠμπολήκῃς	ἠμπολήκῃ	ἠμπολήκητον	ἠμπολήκητον	ἠμπολήκωμεν	ἠμπολήκητε	ἠμπολήκωσῐ(ν)
	optative	ἠμπολήκοιμῐ, ἠμποληκοίην	ἠμπολήκοις, ἠμποληκοίης	ἠμπολήκοι, ἠμποληκοίη	ἠμπολήκοιτον	ἠμποληκοίτην	ἠμπολήκοιμεν	ἠμπολήκοιτε	ἠμπολήκοιεν
	imperative		ἠμπόληκε	ἠμποληκέτω	ἠμπολήκετον	ἠμποληκέτων		ἠμπολήκετε	ἠμποληκόντων
middle/passive	indicative	ἠμπόλημαι	ἠμπόλησαι	ἠμπόληται	ἠμπόλησθον	ἠμπόλησθον	ἠμπολήμεθᾰ	ἠμπόλησθε	ἠμπόληνται
	subjunctive	ἠμπολημένος ὦ	ἠμπολημένος ᾖς	ἠμπολημένος ᾖ	ἠμπολημένω ἦτον	ἠμπολημένω ἦτον	ἠμπολημένοι ὦμεν	ἠμπολημένοι ἦτε	ἠμπολημένοι ὦσῐ(ν)
	optative	ἠμπολημένος εἴην	ἠμπολημένος εἴης	ἠμπολημένος εἴη	ἠμπολημένω εἴητον, εἶτον	ἠμπολημένω εἰήτην, εἴτην	ἠμπολημένοι εἴημεν, εἶμεν	ἠμπολημένοι εἴητε, εἶτε	ἠμπολημένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		ἠμπόλησο	ἠμπολήσθω	ἠμπόλησθον	ἠμπολήσθων		ἠμπόλησθε	ἠμπολήσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἠμποληκέναι				ἠμπολῆσθαι
participle	m	ἠμποληκώς				ἠμπολημένος
	f	ἠμποληκυῖᾰ				ἠμπολημένη
	n	ἠμποληκός				ἠμπολημένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Further reading

• “ἐμπολάω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “ἐμπολάω” in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)
• “ἐμπολάω” in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• ἐμπολάω in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache‎^[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn
• “ἐμπολάω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• ἐμπολάω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011