ἔτλην

Ancient Greek

FWOTD – 12 September 2017

Etymology

From Proto-Indo-European *telh₂- (“endure”). Related to τᾰ́λᾰντον (tắlănton, “(measuring) scale, talent”) and possibly to Ἄτλᾱς (Átlās); also to Latin tolerō and Old English þolian.

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /é.tlɛːn/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈe.tle̝n/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈe.tlin/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈe.tlin/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈe.tlin/

Verb

ἔτλην • (étlēn)

(poetic) to suffer, undergo; endure, be patient, submit (sometimes with accusative)
(poetic) to bring oneself to do something contrary to one's inclination or feelings, good or bad: dare, venture, have the courage, have the cruelty to do (with infinitive, accusative or participle)

Usage notes

Perfect τέτληκα (tétlēka) frequently has present meaning. The present form *τλάω (*tláō) found in some dictionaries is not actually attested.

ἔτλην is used in poetry, τολμάω (tolmáō) in prose.

Inflection

Aorist: ἔτλην (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔτλην, ἔτλᾰν	ἔτλης, ἔτλᾰς	ἔτλη, ἔτλᾰ	ἔτλητον	ἐτλήτην	ἔτλημεν	ἔτλητε	ἔτλησᾰν, ἔτλᾰσᾰν
	subjunctive	τλῶ	τλῇς	τλῇ	τλῆτον	τλῆτον	τλῶμεν	τλῆτε	τλῶσῐ(ν)
	optative	τλαίην	τλαίης	τλαίη	τλαῖτον / τλαίητον	τλαίτην / τλαιήτην	τλαῖμεν / τλαίημεν	τλαῖτε / τλαίητε	τλαῖεν / τλαίησᾰν
	imperative		τλῆθῐ	τλήτω	τλῆτον	τλήτων		τλῆτε	τλᾰ́ντων
		active
infinitive		τλῆναι, τλήμεν(αι)
participle	m	τλᾱ́ς
	f	τλᾶσᾰ
	n	τλᾰ́ν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: τλῆν (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	τλῆν	τλῆς	τλῆ	τλῆτον	τλήτην	τλῆμεν	τλῆτε	τλῆσᾰν
	subjunctive	τλῶ, τλῶμῐ	τλῇς, τλῇσθᾰ	τλῇ, τλῇσῐ	τλῆτον	τλῆτον	τλῶμεν	τλῆτε	τλῶσῐ(ν)
	optative	τλαίην	τλαίης	τλαίη	τλαῖτον	τλαίτην	τλαῖμεν	τλαῖτε	τλαῖεν
	imperative		τλῆθῐ	τλήτω	τλῆτον	τλήτων		τλῆτε	τλᾰ́ντων
		active
infinitive		τλᾰ́μεν(αι)
participle	m	τλᾱ́ς
	f	τλᾶσᾰ
	n	τλᾰ́ν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: τλήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	τλήσομαι	τλήσῃ / τλήσει	τλήσεται	τλήσεσθον	τλήσεσθον	τλησόμεθᾰ	τλήσεσθε	τλήσονται
middle	optative	τλησοίμην	τλήσοιο	τλήσοιτο	τλήσοισθον	τλησοίσθην	τλησοίμεθᾰ	τλήσοισθε	τλήσοιντο
					middle
infinitive					τλήσεσθαι
participle	m				τλησόμενος
	f				τλησομένη
	n				τλησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: τλᾰ́σομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	τλᾰ́σομαι	τλᾰ́σῃ / τλᾰ́σει	τλᾰ́σεται	τλᾰ́σεσθον	τλᾰ́σεσθον	τλᾰσόμεθᾰ	τλᾰ́σεσθε	τλᾰ́σονται
middle	optative	τλᾰσοίμην	τλᾰ́σοιο	τλᾰ́σοιτο	τλᾰ́σοισθον	τλᾰσοίσθην	τλᾰσοίμεθᾰ	τλᾰ́σοισθε	τλᾰ́σοιντο
					middle
infinitive					τλᾰ́σεσθαι
participle	m				τλᾰσόμενος
	f				τλᾰσομένη
	n				τλᾰσόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: τᾰλᾰ́σσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	τᾰλᾰ́σσομαι	τᾰλᾰ́σσῃ / τᾰλᾰ́σσει	τᾰλᾰ́σσεται	τᾰλᾰ́σσεσθον	τᾰλᾰ́σσεσθον	τᾰλᾰσσόμεθᾰ	τᾰλᾰ́σσεσθε	τᾰλᾰ́σσονται
middle	optative	τᾰλᾰσσοίμην	τᾰλᾰ́σσοιο	τᾰλᾰ́σσοιτο	τᾰλᾰ́σσοισθον	τᾰλᾰσσοίσθην	τᾰλᾰσσοίμεθᾰ	τᾰλᾰ́σσοισθε	τᾰλᾰ́σσοιντο
					middle
infinitive					τᾰλᾰ́σσεσθαι
participle	m				τᾰλᾰσσόμενος
	f				τᾰλᾰσσομένη
	n				τᾰλᾰσσόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: τέτληκᾰ

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	τέτληκᾰ	τέτληκᾰς	τέτληκε(ν)	τετλήκᾰτον	τετλήκᾰτον	τετλήκᾰμεν	τετλήκᾰτε	τετλήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	τετλήκω	τετλήκῃς	τετλήκῃ	τετλήκητον	τετλήκητον	τετλήκωμεν	τετλήκητε	τετλήκωσῐ(ν)
	optative	τετλήκοιμῐ / τετληκοίην	τετλήκοις / τετληκοίης	τετλήκοι / τετληκοίη	τετλήκοιτον	τετληκοίτην	τετλήκοιμεν	τετλήκοιτε	τετλήκοιεν
	imperative		τέτληκε	τετληκέτω	τετλήκετον	τετληκέτων		τετλήκετε	τετληκόντων
		active
infinitive		τετληκέναι
participle	m	τετληκώς
	f	τετληκυῖᾰ
	n	τετληκός
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: τέτλᾰτον (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative				τέτλᾰτον	τέτλᾰτον	τέτλᾰμεν	τέτλᾰτε	τετλᾶσῐ(ν)
	subjunctive	τετλῶ, τετλῶμῐ	τετλῇς, τετλῇσθᾰ	τετλῇ, τετλῇσῐ	τετλῆτον	τετλῆτον	τετλῶμεν	τετλῆτε	τετλῶσῐ(ν)
	optative	τετλαίην	τετλαίης	τετλαίη	τετλαῖτον	τετλαίτην	τετλαῖμεν	τετλαῖτε	τετλαῖεν
	imperative		τέτλᾰθῐ	τετλᾰ́τω	τέτλᾰτον	τετλᾰ́των		τέτλᾰτε	τετλᾰ́ντων
		active
infinitive		τετλᾰ́ναι, τετλᾰ́μεν(αι)
participle	m	τετληώς
	f	τετληϋῖᾰ
	n	τετληός
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: τέτλᾰτον (Ionic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative				τέτλᾰτον	τέτλᾰτον	τέτλᾰμεν	τέτλᾰτε	τετλᾶσῐ(ν)
	subjunctive	τετλῶ	τετλῇς	τετλῇ	τετλῆτον	τετλῆτον	τετλῶμεν	τετλῆτε	τετλῶσῐ(ν)
	optative	τετλαίην	τετλαίης	τετλαίη	τετλαῖτον	τετλαίτην	τετλαῖμεν	τετλαῖτε	τετλαῖεν
	imperative		τέτλᾰθῐ	τετλᾰ́τω	τέτλᾰτον	τετλᾰ́των		τέτλᾰτε	τετλᾰ́ντων
		active
infinitive		τετλᾰ́ναι
participle	m	τετληώς
	f	τετληϋῖᾰ
	n	τετληός
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐτέτλᾰτον (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative				ἐτέτλᾰτον	ἐτετλᾰ́την	ἐτέτλᾰμεν	ἐτέτλᾰτε	ἐτέτλᾰσᾰν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

ταλαύρῑνος (talaúrīnos)

References

“τλάω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“ἔτλην”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
τλάω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963