ἡμέρα

See also: ημέρα

Ancient Greek

Alternative forms

ἡμέρη (hēmérē) — Epic, Ionic
ᾱ̓μέρᾱ (āmérā) — Aeolic
ᾱ̔μέρᾱ (hāmérā) — Doric

Etymology

Lengthened form of ἦμαρ (êmar, “day”).^[1] The initial aspiration ῾ (h) in Attic is probably by analogy with ἑσπέρᾱ (hespérā). Cognate with Old Armenian աւր (awr, “day”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /hɛː.mé.raː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /(h)e̝ˈme.ra/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /iˈme.ra/
(10^th CE Medieval) IPA^(key): /iˈme.ra/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /iˈme.ra/

Hyphenation: ἡ‧μέ‧ρᾱ

Noun

ἡμέρᾱ • (hēmérā) f (genitive ἡμέρᾱς); first declension

day
a period of one's life (qualified by an adjective)
(poetic) time
birthday
(rare) year

Declension

First declension of ἡ **ἡμέρᾱ**; τῆς ἡμέρᾱς (Attic)
	singular	dual	plural
nominative	ἡ ἡμέρᾱhē hēmérā	τὼ ἡμέρᾱtṑ hēmérā	αἱ ἡμέραιhai hēmérai
genitive	τῆς ἡμέρᾱςtês hēmérās	τοῖν ἡμέραινtoîn hēmérain	τῶν ἡμερῶνtôn hēmerôn
dative	τῇ ἡμέρᾳtēî hēmérāi	τοῖν ἡμέραινtoîn hēmérain	ταῖς ἡμέραιςtaîs hēmérais
accusative	τὴν ἡμέρᾱνtḕn hēmérān	τὼ ἡμέρᾱtṑ hēmérā	τᾱ̀ς ἡμέρᾱςtā̀s hēmérās
vocative	ἡμέρᾱhēmérā	ἡμέρᾱhēmérā	ἡμέραιhēmérai

This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

First declension of ἡμέρη; ἡμέρης (Epic)
	singular	dual	plural
nominative	ἡμέρηhēmérē	ἡμέρᾱhēmérā	ἡμέραιhēmérai
genitive	ἡμέρηςhēmérēs	ἡμέραιῐ̈νhēméraiĭ̈n	ἡμερᾱ́ων / ἡμερέων / ἡμερῶνhēmerā́ōn / hēmeréōn / hēmerôn
dative	ἡμέρῃhēmérēi	ἡμέραιῐ̈νhēméraiĭ̈n	ἡμέρῃσῐ / ἡμέρῃσῐν / ἡμέρῃς / ἡμέραιςhēmérēisĭ(n) / hēmérēis / hēmérais
accusative	ἡμέρηνhēmérēn	ἡμέρᾱhēmérā	ἡμέρᾱςhēmérās
vocative	ἡμέρηhēmérē	ἡμέρᾱhēmérā	ἡμέραιhēmérai

Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

First declension of ἡ ἡμέρη; τῆς ἡμέρης (Ionic)
	singular	dual	plural
nominative	ἡ ἡμέρηhē hēmérē	τὼ ἡμέρᾱtṑ hēmérā	αἱ ἡμέραιhai hēmérai
genitive	τῆς ἡμέρηςtês hēmérēs	τοῖν ἡμέραινtoîn hēmérain	τῶν ἡμερέων / ἡμερῶνtôn hēmeréōn / hēmerôn
dative	τῇ ἡμέρῃtēî hēmérēi	τοῖν ἡμέραινtoîn hēmérain	τῇσῐ / τῇσῐν ἡμέρῃσῐ / ἡμέρῃσῐνtēîsĭ(n) hēmérēisĭ(n)
accusative	τὴν ἡμέρηνtḕn hēmérēn	τὼ ἡμέρᾱtṑ hēmérā	τᾱ̀ς ἡμέρᾱςtā̀s hēmérās
vocative	ἡμέρηhēmérē	ἡμέρᾱhēmérā	ἡμέραιhēmérai

Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

First declension of ἡ ᾱ̓μέρᾱ; τῆς ᾱ̓μέρᾱς (Aeolic)
	singular	dual	plural
nominative	ἡ ᾱ̓μέρᾱhē āmérā	τὼ ᾱ̓μέρᾱtṑ āmérā	αἱ ᾱ̓μέραιhai āmérai
genitive	τῆς ᾱ̓μέρᾱςtês āmérās	τοῖν ᾱ̓μέραινtoîn āmérain	τῶν ᾱ̓μερῶνtôn āmerôn
dative	τῇ ᾱ̓μέρᾳtēî āmérāi	τοῖν ᾱ̓μέραινtoîn āmérain	ταῖς ᾱ̓μέραιςtaîs āmérais
accusative	τὴν ᾱ̓μέρᾱνtḕn āmérān	τὼ ᾱ̓μέρᾱtṑ āmérā	τᾱ̀ς ᾱ̓μέρᾱςtā̀s āmérās
vocative	ᾱ̓μέρᾱāmérā	ᾱ̓μέρᾱāmérā	ᾱ̓μέραιāmérai

Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

First declension of ᾱ̔ ᾱ̔μέρᾱ; τᾶς ᾱ̔μέρᾱς (Doric)
	singular	dual	plural
nominative	ᾱ̔ ᾱ̔μέρᾱhā hāmérā	τὼ ᾱ̔μέρᾱtṑ hāmérā	ταὶ ᾱ̔μέραιtaì hāmérai
genitive	τᾶς ᾱ̔μέρᾱςtâs hāmérās	τοῖν ᾱ̔μέραινtoîn hāmérain	τᾶν ᾱ̔μερᾶνtân hāmerân
dative	τᾷ ᾱ̔μέρᾳtāî hāmérāi	τοῖν ᾱ̔μέραινtoîn hāmérain	ταῖς ᾱ̔μέραιςtaîs hāmérais
accusative	τᾱ̀ν ᾱ̔μέρᾱνtā̀n hāmérān	τὼ ᾱ̔μέρᾱtṑ hāmérā	τᾱ̀ς ᾱ̔μέρᾱςtā̀s hāmérās
vocative	ᾱ̔μέρᾱhāmérā	ᾱ̔μέρᾱhāmérā	ᾱ̔μέραιhāmérai

Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Derived terms

αὐθήμερος (authḗmeros)
διημερεύω (diēmereúō)
εὐημερέω (euēmeréō)
εὐημέρημα (euēmérēma)
εὐημερία (euēmería)
εὐήμερος (euḗmeros)
ἐφημέριος (ephēmérios)
ἐφημερίς (ephēmerís)
ἐφήμερος (ephḗmeros)
ἡμέρᾳ (hēmérāi)
ἡμέρᾱν (hēmérān)
ἡμέρᾱς (hēmérās)
ἡμερήσιος (hēmerḗsios)
ἡμερία (hēmería)
ἡμερινός (hēmerinós)
ἡμερόβιος (hēmeróbios)
ἡμερογράφος (hēmerográphos)
ἡμεροδρόμος (hēmerodrómos)
ἡμεροειδής (hēmeroeidḗs)
ἡμεροκαλλές (hēmerokallés)
ἡμερομαντεία (hēmeromanteía)
ἡμερόσκοπος (hēmeróskopos)
ἡμερούσιος (hēmeroúsios)
ἡμεροφῠ́λᾰξ (hēmerophŭ́lăx)
ἰσημερία (isēmería)
ἰσημερινός (isēmerinós)
καθημέριος (kathēmérios)
μεθημερινός (methēmerinós)
μεσημέριος (mesēmérios)
νυχθήμερον (nukhthḗmeron)
ὁσημέραι (hosēmérai)
πανημέριος (panēmérios)
σήμερον (sḗmeron)
συνδιημερεύω (sundiēmereúō)
συνημερεύω (sunēmereúō)
τριακονθήμερος (triakonthḗmeros)
ὑπερημερία (huperēmería)
ὑπερήμερος (huperḗmeros)

Descendants

Greek: ημέρα (iméra)
Mariupol Greek: ме́ра (mjéra)
Tsakonian: αμέρα (améra)

References

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “ἦμαρ”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 518: “DER > line 2 > Lengthened form ἡμέρα”