ὑδρόμελι
Ancient Greek
Etymology
From ὕδωρ (húdōr, “water”) + μέλι (méli, “honey”).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /hy.dró.me.li/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /(h)yˈdro.me.li/
- (4th CE Koine) IPA(key): /yˈðro.me.li/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /yˈðro.me.li/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /iˈðro.me.li/
Noun
ὑδρόμελῐ • (hudrómeli) n (genitive ὑδρομέλῐτος); third declension
Inflection
Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | τὸ ὑδρόμελῐ tò hudrómeli |
τὼ ὑδρομέλῐτε tṑ hudromélite |
τᾰ̀ ὑδρομέλῐτᾰ tà hudromélita | ||||||||||
Genitive | τοῦ ὑδρομέλῐτος toû hudromélitos |
τοῖν ὑδρομελῐ́τοιν toîn hudromelítoin |
τῶν ὑδρομελῐ́των tôn hudromelítōn | ||||||||||
Dative | τῷ ὑδρομέλῐτῐ tôi hudroméliti |
τοῖν ὑδρομελῐ́τοιν toîn hudromelítoin |
τοῖς ὑδρομέλῐσῐ / ὑδρομέλῐσῐν toîs hudromélisi(n) | ||||||||||
Accusative | τὸ ὑδρόμελῐ tò hudrómeli |
τὼ ὑδρομέλῐτε tṑ hudromélite |
τᾰ̀ ὑδρομέλῐτᾰ tà hudromélita | ||||||||||
Vocative | ὑδρόμελῐ hudrómeli |
ὑδρομέλῐτε hudromélite |
ὑδρομέλῐτᾰ hudromélita | ||||||||||
Notes: |
|
Descendants
Further reading
- “ὑδρόμελι”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- ὑδρόμελι in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette