Graecus

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Latin[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From Ancient Greek Γραικός (Graikós).

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

Graecus (feminine Graeca, neuter Graecum); first/second-declension adjective

  1. Greek, Grecian, of or pertaining to the Greek people.
    • 1736. Henrici Stephani de abusu linguae graecae in quibusdam vocibus quas latina usurpat admonitio. Io. Henr. Kromayeri adnotationibus nondum editis instructam denuo publicavit Frider. Guiliel. Roloffius, in the praefatio:
      Graecum est, non legitur.
      It's Greek, it cannot be read.

Declension[edit]

First/second-declension adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative Graecus Graeca Graecum Graecī Graecae Graeca
Genitive Graecī Graecae Graecī Graecōrum Graecārum Graecōrum
Dative Graecō Graecō Graecīs
Accusative Graecum Graecam Graecum Graecōs Graecās Graeca
Ablative Graecō Graecā Graecō Graecīs
Vocative Graece Graeca Graecum Graecī Graecae Graeca

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

Descendants[edit]

Noun[edit]

Graecus m sg (genitive Graecī, feminine Graeca); second declension

  1. a Greek (person)

Declension[edit]

First/second-declension adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Masculine Feminine
Nominative Graecus Graeca Graecī Graecae
Genitive Graecī Graecae Graecōrum Graecārum
Dative Graecō Graecīs Graecīs
Accusative Graecum Graecam Graecōs Graecās
Ablative Graecō Graecā Graecīs Graecīs
Vocative Graece Graeca Graecī Graecae

References[edit]