Horatius
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]Possibly a Latinized Etruscan name.
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [hɔˈraː.ti.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [oˈrat.t͡si.us]
Proper noun
[edit]Horātius m (genitive Horātiī or Horātī); second declension
Declension
[edit]Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Horātius | Horātiī |
| genitive | Horātiī Horātī1 |
Horātiōrum |
| dative | Horātiō | Horātiīs |
| accusative | Horātium | Horātiōs |
| ablative | Horātiō | Horātiīs |
| vocative | Horātī | Horātiī |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
Descendants
[edit]References
[edit]- “Horatius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “Horatius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.