Türkçe

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Türk +‎ -çe.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [ˈt̪yɾktʃe]
  • (file)

Proper noun[edit]

Türkçe

  1. Turkish language
    Türkçe bilmiyorum.I don't know (used instead of 'speak') Turkish.
    Türkçem iyi değil.My Turkish isn't good. (i.e., I don't speak Turkish well)
    Türkçeniz çok iyi.Your Turkish is very good.
    Türkçem akıcıdır.My Turkish is fluent. (i.e., I speak Turkish fluently)
  2. Turkish language class
    Türkçelere geç kaldık!We are late for the Turkish classes!

Declension[edit]

Inflection
Nominative Türkçe
Definite accusative Türkçeyi
Singular Plural
Nominative Türkçe Türkçeler
Definite accusative Türkçeyi Türkçeleri
Dative Türkçeye Türkçelere
Locative Türkçede Türkçelerde
Ablative Türkçeden Türkçelerden
Genitive Türkçenin Türkçelerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular Türkçem Türkçelerim
2nd singular Türkçen Türkçelerin
3rd singular Türkçesi Türkçeleri
1st plural Türkçemiz Türkçelerimiz
2nd plural Türkçeniz Türkçeleriniz
3rd plural Türkçeleri Türkçeleri