afdammen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

afdammen ‎(past singular damde af, past participle afgedamd)

  1. to dam
    • 1959, Peter Drabbe, Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde (Netherlands), Kaẹti en Wambon, page 67:
      Komt hier, roepen ze, komt het water afdammen.

Conjugation[edit]

Inflection of afdammen (weak, separable)
infinitive afdammen
past singular damde af
past participle afgedamd
infinitive afdammen
gerund afdammen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular dam af damde af afdam afdamde
2nd person sing. (jij) damt af damde af afdamt afdamde
2nd person sing. (u) damt af damde af afdamt afdamde
2nd person sing. (gij) damt af damde af afdamt afdamde
3rd person singular damt af damde af afdamt afdamde
plural dammen af damden af afdammen afdamden
subjunctive sing.1 damme af damde af afdamme afdamde
subjunctive plur.1 dammen af damden af afdammen afdamden
imperative sing. dam af
imperative plur.1 damt af
participles afdammend afgedamd
1) Archaic.