afkopen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

af +‎ kopen

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈɑf.ˌkoː.pə(n)/
  • (file)
  • Hyphenation: af‧ko‧pen

Verb[edit]

afkopen ‎(past singular kocht af, past participle afgekocht)

  1. to buy off

Conjugation[edit]

Inflection of afkopen (weak with past in -cht, separable)
infinitive afkopen
past singular kocht af
past participle afgekocht
infinitive afkopen
gerund afkopen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular koop af kocht af afkoop afkocht
2nd person sing. (jij) koopt af kocht af afkoopt afkocht
2nd person sing. (u) koopt af kocht af afkoopt afkocht
2nd person sing. (gij) koopt af kocht af afkoopt afkocht
3rd person singular koopt af kocht af afkoopt afkocht
plural kopen af kochten af afkopen afkochten
subjunctive sing.1 kope af kochte af afkope afkochte
subjunctive plur.1 kopen af kochten af afkopen afkochten
imperative sing. koop af
imperative plur.1 koopt af
participles afkopend afgekocht
1) Archaic.

Anagrams[edit]