bahar

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Bahar and baħar

English[edit]

Etymology[edit]

From Egyptian Arabic بهار(bahār) or other dialects, Arabic بُهَار(buhār).

Noun[edit]

bahar (plural bahars)

  1. A weight used in the Middle East and the East Indies, varying from about 223 to 625 pounds.
    30 bahars of ivory

Part or all of this entry has been imported from the 1913 edition of Webster’s Dictionary, which is now free of copyright and hence in the public domain. The imported definitions may be significantly out of date, and any more recent senses may be completely missing.
(See the entry for “bahar” in
Webster’s Revised Unabridged Dictionary, G. & C. Merriam, 1913.)

Anagrams[edit]


Azerbaijani[edit]

Etymology[edit]

From Persian بهار(bahâr).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [bɑˈhɑr], [bɑˈhɑr̥]
  • (file)
  • Hyphenation: ba‧har

Noun[edit]

bahar (definite accusative baharı, plural baharlar)

  1. spring (season)

Declension[edit]

    Declension of bahar
singular plural
nominative bahar
baharlar
definite accusative baharı
baharları
dative bahara
baharlara
locative baharda
baharlarda
ablative bahardan
baharlardan
definite genitive baharın
baharların
    Possessive forms of bahar
nominative
singular plural
mənim (my) baharım baharlarım
sənin (your) baharın baharların
onun (his/her/its) baharı baharları
bizim (our) baharımız baharlarımız
sizin (your) baharınız baharlarınız
onların (their) baharı or baharları baharları
accusative
singular plural
mənim (my) baharımı baharlarımı
sənin (your) baharını baharlarını
onun (his/her/its) baharını baharlarını
bizim (our) baharımızı baharlarımızı
sizin (your) baharınızı baharlarınızı
onların (their) baharını or baharlarını baharlarını
dative
singular plural
mənim (my) baharıma baharlarıma
sənin (your) baharına baharlarına
onun (his/her/its) baharına baharlarına
bizim (our) baharımıza baharlarımıza
sizin (your) baharınıza baharlarınıza
onların (their) baharına or baharlarına baharlarına
locative
singular plural
mənim (my) baharımda baharlarımda
sənin (your) baharında baharlarında
onun (his/her/its) baharında baharlarında
bizim (our) baharımızda baharlarımızda
sizin (your) baharınızda baharlarınızda
onların (their) baharında or baharlarında baharlarında
ablative
singular plural
mənim (my) baharımdan baharlarımdan
sənin (your) baharından baharlarından
onun (his/her/its) baharından baharlarından
bizim (our) baharımızdan baharlarımızdan
sizin (your) baharınızdan baharlarınızdan
onların (their) baharından or baharlarından baharlarından
genitive
singular plural
mənim (my) baharımın baharlarımın
sənin (your) baharının baharlarının
onun (his/her/its) baharının baharlarının
bizim (our) baharımızın baharlarımızın
sizin (your) baharınızın baharlarınızın
onların (their) baharının or baharlarının baharlarının

Synonyms[edit]


Cebuano[edit]

Etymology[edit]

From Spanish bajar, from bajo.

Verb[edit]

bahar

  1. To worsen or to have a diminishing effect on performance.

Adjective[edit]

bahar

  1. Characteristic of a decline in performance.

Crimean Tatar[edit]

Noun[edit]

bahar (Cyrillic spelling баарь)

  1. Alternative spelling of baar

Declension[edit]


Hausa[edit]

Etymology[edit]

From Arabic بَحْر(baḥr).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /bá.hàr/
    • (Standard Kano Hausa) IPA(key): [bə́.hàr]

Noun[edit]

bahàr̃ f

  1. sea

Usage notes[edit]

In names of individual seas, sometimes fully low toned as bàhàr̃.

Descendants[edit]

  • Mwaghavul: bahar

Indonesian[edit]

Indonesian Wikipedia has an article on:
Wikipedia id

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [ˈbahar]
  • Hyphenation: ba‧har

Etymology 1[edit]

From Arabic بَحْر(baḥr, sea).

Noun[edit]

bahar (first-person possessive baharku, second-person possessive baharmu, third-person possessive baharnya)

  1. sea
    Synonym: laut
  2. (major) river
    Hypernym: sungai
  3. (major) lake
    Hypernym: danau

Related terms[edit]

Etymology 2[edit]

From Sanskrit भार (bhāra). Cognate of Arabic بُهَار(buhār).[1]

Noun[edit]

bahar (first-person possessive baharku, second-person possessive baharmu, third-person possessive baharnya)

  1. (archaic) a measure of weight widely used in Southeast Asia

References[edit]

  1. ^ Mona Lohanda; Tom Hoogervorst; Marco Roling; Nurhayu Santoso (2018) VOC Glossary Indonesia, 1.4 edition, Arsip Nasional Republik Indonesia (ANRI) and The Corts Foundation (TCF)

Further reading[edit]


Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish بهار(bahâr), from Persian بهار(bahâr).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /bɑ.hɑɾ/, /bɑ.hɑːɾ/

Noun[edit]

bahar (definite accusative baharı, plural baharlar)

  1. spring
  2. springtime
  3. youth
  4. blossom
  5. spice

Declension[edit]

Inflection
Nominative bahar
Definite accusative baharı
Singular Plural
Nominative bahar baharlar
Definite accusative baharı baharları
Dative bahara baharlara
Locative baharda baharlarda
Ablative bahardan baharlardan
Genitive baharın baharların

See also[edit]

Further reading[edit]

  • bahar in Turkish dictionaries at Türk Dil Kurumu