bayram

See also: Bayram

English

Noun

bayram (plural bayrams)

1. In Turkic cultures, a nationally celebrated festival or holiday, whether secular or religious.
   • 2017, Douglas A. Howard, A History of the Ottoman Empire, page 126:

     The two bayrams were occasions for family visiting and public celebrations.

Azerbaijani

Etymology

From Proto-Common Turkic *badram, probably from Iranian (see the reconstruction page for more).

Compare Karakhanid بَذْرَمْ (baḏram), Sogdian [script needed] (ptrʾm /⁠patrăm⁠/, “calm, peace”), Persian پدرام (pedrâm, “lucky, happy”).

Pronunciation

• IPA^(key): /bɑjˈɾɑm/, [bɑ̝jˈɾɑ̝m]

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: bay‧ram

Noun

bayram (definite accusative bayramı, plural bayramlar)

1. holiday

   Bu gün bayram günüdür. ― Today is a holiday.

2. (figuratively) a very happy situation
3. feast, festival, fete

Declension

Declension of bayram

	singular	plural
nominative	bayram	bayramlar
definite accusative	bayramı	bayramları
dative	bayrama	bayramlara
locative	bayramda	bayramlarda
ablative	bayramdan	bayramlardan
definite genitive	bayramın	bayramların

Possessive forms of bayram

	nominative
	singular	plural
mənim (“my”)	bayramım	bayramlarım
sənin (“your”)	bayramın	bayramların
onun (“his/her/its”)	bayramı	bayramları
bizim (“our”)	bayramımız	bayramlarımız
sizin (“your”)	bayramınız	bayramlarınız
onların (“their”)	bayramı or bayramları	bayramları
	accusative
	singular	plural
mənim (“my”)	bayramımı	bayramlarımı
sənin (“your”)	bayramını	bayramlarını
onun (“his/her/its”)	bayramını	bayramlarını
bizim (“our”)	bayramımızı	bayramlarımızı
sizin (“your”)	bayramınızı	bayramlarınızı
onların (“their”)	bayramını or bayramlarını	bayramlarını
	dative
	singular	plural
mənim (“my”)	bayramıma	bayramlarıma
sənin (“your”)	bayramına	bayramlarına
onun (“his/her/its”)	bayramına	bayramlarına
bizim (“our”)	bayramımıza	bayramlarımıza
sizin (“your”)	bayramınıza	bayramlarınıza
onların (“their”)	bayramına or bayramlarına	bayramlarına
	locative
	singular	plural
mənim (“my”)	bayramımda	bayramlarımda
sənin (“your”)	bayramında	bayramlarında
onun (“his/her/its”)	bayramında	bayramlarında
bizim (“our”)	bayramımızda	bayramlarımızda
sizin (“your”)	bayramınızda	bayramlarınızda
onların (“their”)	bayramında or bayramlarında	bayramlarında
	ablative
	singular	plural
mənim (“my”)	bayramımdan	bayramlarımdan
sənin (“your”)	bayramından	bayramlarından
onun (“his/her/its”)	bayramından	bayramlarından
bizim (“our”)	bayramımızdan	bayramlarımızdan
sizin (“your”)	bayramınızdan	bayramlarınızdan
onların (“their”)	bayramından or bayramlarından	bayramlarından
	genitive
	singular	plural
mənim (“my”)	bayramımın	bayramlarımın
sənin (“your”)	bayramının	bayramlarının
onun (“his/her/its”)	bayramının	bayramlarının
bizim (“our”)	bayramımızın	bayramlarımızın
sizin (“your”)	bayramınızın	bayramlarınızın
onların (“their”)	bayramının or bayramlarının	bayramlarının

Crimean Tatar

Etymology

From Proto-Common Turkic *badram

Noun

bayram

1. holiday
2. celebration

Declension

Declension of bayram

	singular	plural
nominative	bayram	bayramlar
genitive	bayramnıñ	bayramlarnıñ
dative	bayramğa	bayramlarğa
accusative	bayramnı	bayramlarnı
locative	bayramda	bayramlarda
ablative	bayramdan	bayramlardan

References

• “bayram”, in Luğatçıq (in Russian)

French

Noun

bayram m (plural bayrams)

1. alternative form of baïram

Gagauz

Etymology

Inherited from Old Anatolian Turkish بَیْرَامْ (bayram), from Proto-Turkic *badram (“feast”). Compare Azerbaijani bayram and Turkish bayram.

Pronunciation

• IPA^(key): /bɑjˈɾɑm/
• Hyphenation: bay‧ram

Noun

bayram (definite accusative bayramı, plural bayramnar)

1. (dialectal) holiday

   Synonym: yortu

2. (religion, dialectal) feast, religious festival

   Synonym: yortu

3. whirlpool

Declension

Declension of bayram

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	bayram	bayramnar
definite accusative (belirtme)	bayramı	bayramnarı
dative (yönelme)	bayrama	bayramnara
locative (bulunma)	bayramda	bayramnarda
ablative (çıkma)	bayramdan	bayramndardan
genitive (tamlayan)	bayramın	bayramnarın

Further reading

• N. A Baskakov, editor (1972), “байрам”, in Gagauzsko-Russko-Moldavskij Slovarʹ [Gagauz-Russian-Moldovan Dictionary], Moskva: Izdatelʹstvo Sovetskaja Enciklopedija, →ISBN, page 68
• Kopuşçu M. İ., Todorova S. A., Kiräkova T.İ., editors (2019), “bayram”, in Gagauzça-rusça sözlük: klaslar 5-12, Komrat: Gagauziya M.V. Maruneviç adına Bilim-Aaraştırma merkezi, →ISBN, page 28

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish بیرام (bayram), from Proto-Turkic *badram (“feast”).

Nişanyan and Clauson suggests a borrowing from Iranian source, despite Dīwān Lughāt al-Turk stating a Turkic etymology. See the reconstruction page for more.

Alternatively, related to Proto-Mongolic *bayar (“joy”), whence also Mongolian баяр (bajar).

Cognate with Tatar бәйрәм (bäyräm), Kazakh мейрам (meiram), Kyrgyz майрам (mayram), Khakas пайрам (payram), Bashkir байрам (bayram), Azerbaijani bayram, etc.

Pronunciation

• IPA^(key): /bajˈɾam/, [ba̠jˈɾa̠m]
• Hyphenation: bay‧ram

• Audio:

  (file)

Noun

bayram (definite accusative bayramı, plural bayramlar)

1. Eid, religious festival.

   Ramazan Bayramı ― Eid al-Fitr

   Şeker Bayramı ― Eid al-Fitr

   Kurban Bayramı ― Eid al-Adha

2. Religious festival of any variety.

   Dana Bayramı ― Calf Festival

   Noel Bayramı ― Christmas

3. A public holiday, religious or not, especially national holidays.

   Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı ― National Sovereignty and Children's Day

   Cumhuriyet Bayramı ― Republic Day

   Zafer Bayramı ― Victory Day

4. (figuratively) A very happy situation.

Declension

Declension of bayram

singular plural nominative bayram bayramlar definite accusative bayramı bayramları dative bayrama bayramlara locative bayramda bayramlarda ablative bayramdan bayramlardan genitive bayramın bayramların Possessive forms nominative singular plural 1st singular bayramım bayramlarım 2nd singular bayramın bayramların 3rd singular bayramı bayramları 1st plural bayramımız bayramlarımız 2nd plural bayramınız bayramlarınız 3rd plural bayramları bayramları definite accusative singular plural 1st singular bayramımı bayramlarımı 2nd singular bayramını bayramlarını 3rd singular bayramını bayramlarını 1st plural bayramımızı bayramlarımızı 2nd plural bayramınızı bayramlarınızı 3rd plural bayramlarını bayramlarını dative singular plural 1st singular bayramıma bayramlarıma 2nd singular bayramına bayramlarına 3rd singular bayramına bayramlarına 1st plural bayramımıza bayramlarımıza 2nd plural bayramınıza bayramlarınıza 3rd plural bayramlarına bayramlarına locative singular plural 1st singular bayramımda bayramlarımda 2nd singular bayramında bayramlarında 3rd singular bayramında bayramlarında 1st plural bayramımızda bayramlarımızda 2nd plural bayramınızda bayramlarınızda 3rd plural bayramlarında bayramlarında ablative singular plural 1st singular bayramımdan bayramlarımdan 2nd singular bayramından bayramlarından 3rd singular bayramından bayramlarından 1st plural bayramımızdan bayramlarımızdan 2nd plural bayramınızdan bayramlarınızdan 3rd plural bayramlarından bayramlarından genitive singular plural 1st singular bayramımın bayramlarımın 2nd singular bayramının bayramlarının 3rd singular bayramının bayramlarının 1st plural bayramımızın bayramlarımızın 2nd plural bayramınızın bayramlarınızın 3rd plural bayramlarının bayramlarının Predicative forms singular plural 1st singular bayramım bayramlarım 2nd singular bayramsın bayramlarsın 3rd singular bayram bayramdır bayramlar bayramlardır 1st plural bayramız bayramlarız 2nd plural bayramsınız bayramlarsınız 3rd plural bayramlar bayramlardır

Derived terms

• Bayramdere

Uzbek

Other scripts

Arabic	Afghan Uzbek
	Yangi Imlo	بایرام
Cyrillic		байрам‍
Latin		bayram‍

Noun

bayram (plural bayramlar)

1. holiday

Declension

Declension of bayram

	singular	plural
nominative	bayram	bayramlar
genitive	bayramning	bayramlarning
dative	bayramga	bayramlarga
definite accusative	bayramni	bayramlarni
locative	bayramda	bayramlarda
ablative	bayramdan	bayramlardan
similative	bayramdek	bayramlardek

Possessive forms of bayram

1st person singular
	singular	plural
nominative	bayramim	bayramlarim
genitive	bayramimning	bayramlarimning
dative	bayramimga	bayramlarimga
definite accusative	bayramimni	bayramlarimni
locative	bayramimda	bayramlarimda
ablative	bayramimdan	bayramlarimdan
similative	bayramimdek	bayramlarimdek
2nd person singular
	singular	plural
nominative	bayraming	bayramlaring
genitive	bayramingning	bayramlaringning
dative	bayramingga	bayramlaringga
definite accusative	bayramingni	bayramlaringni
locative	bayramingda	bayramlaringda
ablative	bayramingdan	bayramlaringdan
similative	bayramingdek	bayramlaringdek
3rd person singular
	singular	plural
nominative	bayrami	bayramlari
genitive	bayramining	bayramlarining
dative	bayramiga	bayramlariga
definite accusative	bayramini	bayramlarini
locative	bayramida	bayramlarida
ablative	bayramidan	bayramlaridan
similative	bayramidek	bayramlaridek
1st person plural
	singular	plural
nominative	bayramimiz	bayramlarimiz
genitive	bayramimizning	bayramlarimizning
dative	bayramimizga	bayramlarimizga
definite accusative	bayramimizni	bayramlarimizni
locative	bayramimizda	bayramlarimizda
ablative	bayramimizdan	bayramlarimizdan
similative	bayramimizdek	bayramlarimizdek
2nd person plural
	singular	plural
nominative	bayramingiz	bayramlaringiz
genitive	bayramingizning	bayramlaringizning
dative	bayramingizga	bayramlaringizga
definite accusative	bayramingizni	bayramlaringizni
locative	bayramingizda	bayramlaringizda
ablative	bayramingizdan	bayramlaringizdan
similative	bayramingizdek	bayramlaringizdek
3rd person plural
	singular	plural
nominative	bayrami	bayramlari
genitive	bayramining	bayramlarining
dative	bayramiga	bayramlariga
definite accusative	bayramini	bayramlarini
locative	bayramida	bayramlarida
ablative	bayramidan	bayramlaridan
similative	bayramidek	bayramlaridek