begraafplaats

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

Compound of begraven (to bury) +‎ plaats (place, site).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /bəˈɣraːfˌplaːts/
  • (file)
  • Hyphenation: be‧graaf‧plaats

Noun[edit]

begraafplaats f (plural begraafplaatsen, diminutive begraafplaatsje n)

  1. cemetery, a ground reserved for graves
    Synonyms: dodenakker, godsakker, kerkhof