beräicheren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Luxembourgish[edit]

Verb[edit]

beräicheren ‎(third-person singular present beräichert, past participle beräichert, auxiliary verb hunn)

  1. to enrich

Conjugation[edit]

Regular
infinitive beräicheren
participle beräichert
auxiliary hunn
present
indicative
imperative
1st singular beräicheren
2nd singular beräichers beräicher
3rd singular beräichert
1st plural beräicheren
2nd plural beräichert beräichert
3rd plural beräicheren
(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.