bevañ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Breton[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Celtic, ultimately from Proto-Indo-European *gʷeih₃w- ‎(to live). Compare Cornish bewa, Welsh byw, Scottish Gaelic bi.

Verb[edit]

bevañ

  1. to live
  2. to feed

Conjugation[edit]

Personal forms
Indicative Conditional Imperative
Present Imperfect Preterite Future Present Imperfect
1s bevan beven bevis bevin bevfen bevjen -
2s bevez beves bevjout bevi bevfes bevjes bev
3s bev beve bevas bevo bevfe bevje bevet
1p bevomp bevemp bevjomp bevimp bevfemp bevjemp bevomp
2p bevit bevec'h bevjoc'h bevot bevfec'h bevjec'h bevit
3p bevont bevent bevjont bevint bevfent bevjent bevent
0 bever beved bevjod bevor bevfed bevjed -
Impersonal forms Mutated forms
Infinitive: bevañ, beva
Present participle: o vevañ
Past particple: bevet (auxiliary verb: bezañ or kaout)
Soft mutation after a: a vev-
Mixed mutation after e: e vev-
Soft mutation after ne/na: ne/na vev-

Inflection[edit]