Jump to content

bezokolicznik

From Wiktionary, the free dictionary

Polish

[edit]
Polish Wikipedia has an article on:
Wikipedia pl

Etymology

[edit]

    From bez- + okoliczny + -ik.

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): /bɛz.ɔ.kɔˈlit͡ʂ.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂɲik
    • Syllabification: bez‧o‧ko‧licz‧nik

    Noun

    [edit]

    bezokolicznik m inan

    1. (grammar) infinitive (verb form)
      Synonym: infinitiwus
      forma bezokolicznikathe infinitive form
      czasownik w bezokolicznikua verb in the infinitive

    Declension

    [edit]

    Derived terms

    [edit]

    Further reading

    [edit]
    • bezokolicznik”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • bezokolicznik”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)