boekje

Dutch

Pronunciation

• Audio:

  (file)

Noun

boekje n (plural boekjes)

1. diminutive of boek

Noun

boekje n (plural boekjes)

1. a booklet; document in such format, e.g. a checkbook

West Frisian

Etymology 1

From Old Frisian bōkia, from Proto-West Germanic *bōkōn. Equivalent to boek +‎ -je.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈbukjə/

Verb

boekje

1. to write down or record in a book; chronicle

Inflection

Weak class 2
infinitive	boekje
3rd singular past	boeke
past participle	boeke
infinitive	boekje
long infinitive	boekjen
gerund	boekjen n
auxiliary	hawwe
indicative	present tense	past tense
1st singular	boekje	boeke
2nd singular	boekest	boekest
clitic form	boekesto	boekesto
3rd singular	boeket	boeke
plural	boekje	boeken
imperative	boekje
participles	boekjend	boeke

Further reading

• “boekje (II)”, in Wurdboek fan de Fryske taal (in Dutch), 2011

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

boekje n (plural boekjes)

1. diminutive of boek