braconnéieren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Luxembourgish[edit]

Etymology[edit]

Borrowing from French braconner.

Verb[edit]

braconnéieren (third-person singular present braconnéiert, past participle braconnéiert, auxiliary verb hunn)

  1. to poach (hunt illegally)

Conjugation[edit]

Regular
infinitive braconnéieren
participle braconnéiert
auxiliary hunn
present
indicative
imperative
1st singular braconnéieren
2nd singular braconnéiers braconnéier
3rd singular braconnéiert
1st plural braconnéieren
2nd plural braconnéiert braconnéiert
3rd plural braconnéieren
(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.