cirice

Old English

Alternative forms

• ċyriċe

Etymology

From Proto-West Germanic *kirikā, from Ancient Greek κυριακόν (δῶμα) (kuriakón (dôma), “the Lord's (house)”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈt͡ʃi.ri.t͡ʃe/

Noun

ċiriċe f

1. church
   • late 9th century, translation of Bede's Ecclesiastical History

     Þēos sibb āwunade on Crīstes ċyriċan...ōþ ðā tīde þe sē Arrianisċa gėdweolda ārās.

     This peace persisted in Christ's church...until the time that the Arian heresy arose.

Declension

Weak n-stem:

	singular	plural
nominative	ċiriċe	ċiriċan
accusative	ċiriċan	ċiriċan
genitive	ċiriċan	ċiriċena
dative	ċiriċan	ċiriċum

Derived terms

• Angelċiriċe
• ċiriċǣwe
• ċiriċbelle
• ċiriċbōc
• ċiriċbōt
• ċiriċbræċ
• ċiriċbryċe
• Ċiriċburg
• ċiriċdōr
• ċiriċend
• ċiriċfriþ
• ċiriċfultum
• ċiriċgang
• ċiriċġemāna
• ċiriċġeorn
• ċiriċġeriht
• ċiriċgriþ
• ċiriċhād
• ċiriċhalgung
• ċiriċhata
• ċiriċhyll
• ċiriċland
• ċiriclīċ
• ċiriċmǣrsung
• ċiriċmangung
• ċiriċmitta
• ċiriċnytt
• ċiriċpæþ
• ċiriċragu
• ċiriċrān
• ċiriċsang
• ċiriċsangere
• ċiriċsċeatt
• ċiriċsōcn
• ċiriċsteall
• ċiriċstede
• ċiriċstīġ
• ċiriċtīd
• ċiriċtūn
• ċiriċþeġn
• ċiriċþeġnung
• ċiriċþing
• ċiriċþingere
• ċiriċwæċċe
• ċiriċwǣd
• ċiriċwag
• ċiriċwaru
• ċiriċweard
• ċiriċweġ
• ċiriċwica
• heafodċiriċe

Descendants

• Middle English: chirche, kirke
  • English: church
  • Geordie: chorch, kirk
  • Scots: kirk
  • Yola: chourch
• → Old Norse: kirkja (see there for further descendants)