Jump to content

consiliarius

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Etymology

[edit]

From cōnsilium +‎ -ārius.

Pronunciation

[edit]

Adjective

[edit]

cōnsiliārius (feminine cōnsiliāria, neuter cōnsiliārium); first/second-declension adjective

  1. counselling, advising

Declension

[edit]

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative cōnsiliārius cōnsiliāria cōnsiliārium cōnsiliāriī cōnsiliāriae cōnsiliāria
genitive cōnsiliāriī cōnsiliāriae cōnsiliāriī cōnsiliāriōrum cōnsiliāriārum cōnsiliāriōrum
dative cōnsiliāriō cōnsiliāriae cōnsiliāriō cōnsiliāriīs
accusative cōnsiliārium cōnsiliāriam cōnsiliārium cōnsiliāriōs cōnsiliāriās cōnsiliāria
ablative cōnsiliāriō cōnsiliāriā cōnsiliāriō cōnsiliāriīs
vocative cōnsiliārie cōnsiliāria cōnsiliārium cōnsiliāriī cōnsiliāriae cōnsiliāria

Noun

[edit]

cōnsiliārius m (genitive cōnsiliāriī or cōnsiliārī); second declension

  1. counselor, adviser
  2. assessor (for the court)

References

[edit]
  • consiliarius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • consiliarius”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • "consiliarius", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
  • consiliarius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • consiliarius in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016