cruciamentum
Jump to navigation
Jump to search
Latin[edit]
Etymology[edit]
cruciō (“crucify, torture”) + -mentum
Pronunciation[edit]
- (Classical) IPA(key): /kru.ki.aːˈmen.tum/, [krʊkiäːˈmɛn̪t̪ʊ̃ˑ]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /kru.t͡ʃi.aˈmen.tum/, [krut͡ʃiäˈmɛn̪t̪um]
Noun[edit]
cruciāmentum n (genitive cruciāmentī); second declension
Declension[edit]
Second-declension noun (neuter).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cruciāmentum | cruciāmenta |
| Genitive | cruciāmentī | cruciāmentōrum |
| Dative | cruciāmentō | cruciāmentīs |
| Accusative | cruciāmentum | cruciāmenta |
| Ablative | cruciāmentō | cruciāmentīs |
| Vocative | cruciāmentum | cruciāmenta |
Synonyms[edit]
References[edit]
- “cruciamentum”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “cruciamentum”, in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- cruciamentum in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français, Hachette