defetystyczny

Polish

Etymology

Etymology tree

French défaitistebor.

Polish defetysta

Proto-Indo-European *-kos

Proto-Hellenic *-kos

Ancient Greek -κός (-kós)

Ancient Greek -ῐκός (-ĭkós)

Proto-Indo-European *-nós

Proto-Balto-Slavic *-inas

Proto-Slavic *-ьnъ

Old Polish -ny

Polish -ny

Polish -iczny

Polish -yczny

Polish defetystyczny

From defetysta + -yczny.

Pronunciation

• IPA^(key): /dɛ.fɛ.tɘsˈtɘt͡ʂ.nɘ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɘt͡ʂnɘ
• Syllabification: de‧fe‧tys‧tycz‧ny

Adjective

defetystyczny (comparative bardziej defetystyczny, superlative najbardziej defetystyczny, derived adverb defetystycznie)

1. (relational) defeatist

Declension

Declension of defetystyczny (hard)

singular					plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	defetystyczny		defetystyczna	defetystyczne	defetystyczni	defetystyczne
genitive	defetystycznego		defetystycznej	defetystycznego	defetystycznych
dative	defetystycznemu		defetystycznej	defetystycznemu	defetystycznym
accusative	defetystycznego	defetystyczny	defetystyczną	defetystyczne	defetystycznych	defetystyczne
instrumental	defetystycznym		defetystyczną	defetystycznym	defetystycznymi
locative	defetystycznym		defetystycznej	defetystycznym	defetystycznych

Related terms

nouns

• defetysta
• defetystka
• defetyzm

Further reading

• “defetystyczny”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “defetystyczny”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)