deklinacja

See also: deklinacją

Polish

Etymology

Learned borrowing from Latin dēclīnātiō.

Pronunciation

• IPA^(key): /dɛ.kliˈna.t͡sja/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -at͡sja
• Syllabification: de‧kli‧na‧cja

Noun

deklinacja f

1. (grammar) declension (act)

   Synonym: odmiana

2. (grammar) declension (way of categorizing)

   Synonym: odmiana

3. (astronomy) magnetic declination

Declension

Declension of deklinacja

	singular	plural
nominative	deklinacja	deklinacje
genitive	deklinacji	deklinacji/deklinacyj (archaic)
dative	deklinacji	deklinacjom
accusative	deklinację	deklinacje
instrumental	deklinacją	deklinacjami
locative	deklinacji	deklinacjach
vocative	deklinacjo	deklinacje

Derived terms

adjective

• deklinacyjny

verb

• deklinować

Related terms

nouns

• deklinator
• deklinometr

Further reading

• “deklinacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “deklinacja”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)