dikizcilik

Turkish

Etymology

From dikizci (“voyeur”) +‎ -lik (“-hood, -ism”).

Pronunciation

• IPA^(key): /di.ciz.d͡ʒiˈlic/

Noun

dikizcilik (definite accusative dikizciliği, plural dikizcilikler)

1. (slang) voyeurism

   Synonym: röntgenci

Declension

Declension of dikizcilik

	singular	plural
nominative	dikizcilik	dikizcilikler
definite accusative	dikizciliği	dikizcilikleri
dative	dikizciliğe	dikizciliklere
locative	dikizcilikte	dikizciliklerde
ablative	dikizcilikten	dikizciliklerden
genitive	dikizciliğin	dikizciliklerin

References

• “dikizcilik”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu