dopełnienie

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *de

Proto-Balto-Slavic *da

Proto-Slavic *do

Proto-Slavic *do-

Old Polish do-

Polish do-

Proto-Indo-European *pleh₁-

Proto-Indo-European *-nós

Proto-Indo-European *pl̥h₁nós

Proto-Balto-Slavic *pílˀnas

Proto-Slavic *pьlnъ

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Balto-Slavic *-éitei

Proto-Slavic *-iti

Proto-Slavic *pьlniti

Polish pełnić

Polish dopełnić

Proto-Indo-European *-nisder.

Proto-Balto-Slavic *-nisder.

Proto-Slavic *-nь

Proto-Indo-European *-is

Proto-Balto-Slavic *-is

Proto-Slavic *-ь

Proto-Indo-European *-yós

Proto-Balto-Slavic *-jas

Proto-Slavic *-jь

Proto-Slavic *-ьje

Proto-Slavic *-nьje

Old Polish -enie

Polish -enie

Polish dopełnienie

From dopełnić + -enie.

Pronunciation

• IPA^(key): /dɔ.pɛwˈɲɛ.ɲɛ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛɲɛ
• Syllabification: do‧peł‧nie‧nie

Noun

dopełnienie n

1. complement (something which completes)
2. fulfilment (the act of consummating a promise)
3. (grammar) object

   Synonym: przedmiot

   Coordinate term: podmiot

4. (set theory) complement
5. (geometry) explement

Declension

Declension of dopełnienie

	singular	plural
nominative	dopełnienie	dopełnienia
genitive	dopełnienia	dopełnień
dative	dopełnieniu	dopełnieniom
accusative	dopełnienie	dopełnienia
instrumental	dopełnieniem	dopełnieniami
locative	dopełnieniu	dopełnieniach
vocative	dopełnienie	dopełnienia

Noun

dopełnienie n

1. verbal noun of dopełnić

Declension

Declension of dopełnienie

	singular
nominative	dopełnienie
genitive	dopełnienia
dative	dopełnieniu
accusative	dopełnienie
instrumental	dopełnieniem
locative	dopełnieniu
vocative	dopełnienie

Further reading

• “dopełnienie”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “dopełnienie”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)