drapieżnik

Polish

drapieżniki

Etymology

From drapież +‎ -nik.

Pronunciation

• IPA^(key): /draˈpjɛʐ.ɲik/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛʐɲik
• Syllabification: dra‧pież‧nik

Noun

drapieżnik m animal (female equivalent drapieżnica)

1. predator (animal that eats by hunting other animals)

Declension

Declension of drapieżnik

	singular	plural
nominative	drapieżnik	drapieżniki
genitive	drapieżnika	drapieżników
dative	drapieżnikowi	drapieżnikom
accusative	drapieżnika	drapieżniki
instrumental	drapieżnikiem	drapieżnikami
locative	drapieżniku	drapieżnikach
vocative	drapieżniku	drapieżniki

Noun

drapieżnik m pers

1. (figuratively, of a person) predator

Declension

Declension of drapieżnik

	singular	plural
nominative	drapieżnik	drapieżnicy/drapieżniki (deprecative)
genitive	drapieżnika	drapieżników
dative	drapieżnikowi	drapieżnikom
accusative	drapieżnika	drapieżników
instrumental	drapieżnikiem	drapieżnikami
locative	drapieżniku	drapieżnikach
vocative	drapieżniku	drapieżnicy

Derived terms

nouns

• drapieżnictwo

Further reading

• drapieżnik in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• drapieżnik in Polish dictionaries at PWN