drottna

Icelandic

Etymology

From drottinn (“lord”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈtrɔhtna/

  Rhymes: -ɔhtna

Verb

drottna (weak verb, third-person singular past indicative drottnaði, supine drottnað)

1. to rule, have dominion (over)

Conjugation

drottna – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að drottna
supine sagnbót		drottnað
present participle lýsingarháttur nútíðar		drottnandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	drottna	drottnaði		drottni	drottnaði
	þú	drottnar	drottnaðir		drottnir	drottnaðir
	hann, hún, það	drottnar	drottnaði		drottni	drottnaði
plural	við	drottnum	drottnuðum		drottnum	drottnuðum
	þið	drottnið	drottnuðuð		drottnið	drottnuðuð
	þeir, þær, þau	drottna	drottnuðu		drottni	drottnuðu
		imperative boðháttur
singular	þú	drottna (þú), drottnaðu
plural	þið	drottnið (þið), drottniði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

Derived terms

• drottnari