eşek

See also: ešek

Crimean Tatar

Etymology

Inherited from Proto-Turkic *eĺčgek (“donkey”).

Noun

eşek

1. (zoology) donkey

Declension

Declension of eşek

	singular	plural
nominative	eşek	eşekler
genitive	eşekniñ	eşeklerniñ
dative	eşekke	eşeklerge
accusative	eşekni	eşeklerni
locative	eşekte	eşeklerde
ablative	eşekten	eşeklerden

Derived terms

• eşek baqlası

References

• “eşek”, in Luğatçıq (in Russian)

Salar

Etymology

From Proto-Turkic *eĺčgek (“donkey”).

Noun

eşek

1. donkey

Turkish

eşek

Alternative forms

• eşşek

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish اشك (eşek, “donkey, ass”), from Proto-Turkic *eĺčgek (“donkey”). Related to Proto-Mongolic *elǰigen (“donkey”), whence Mongolian илжиг (ilžig, “donkey”), perhaps from a common source or a result of language contact. Nişanyan thinks Old Turkic [script needed] (eşgek, “donkey”) may be derived from Old Turkic [script needed] (eş-, “to walk, trot”) (for which see eşmek).

Cognates

Cognate with Azerbaijani eşşək, Bashkir ишәк (işək), Chuvash ашак (aš̬ak), Kazakh есек (esek), Kyrgyz эшек (eşek), Tatar ишәк (işäk), Turkmen eşek, Uyghur ئىشەق (isheq) and Uzbek eshak.

Pronunciation

• IPA^(key): /eˈʃec/, (emphasized, colloquial) /eʃˈʃec/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: e‧şek

Noun

eşek (definite accusative eşeği, plural eşekler)

1. donkey, ass a domesticated animal of the species Equus asinus asinus which is similar to a horse

   Synonyms: himar, karakaçan, merkep

   • 1981, “Arkadaşım Eşşek [My Friend Donkey]”, in Sözüm Meclisten Dışarı, performed by Barış Manço:

     Uzun kulaklarını son bir kez salla / Tüm eski dostlarımdan bir haber yolla / Ayrılık geldi başa, katlanmak gerek / Seni çok çok özledim arkadaşım eşek

     Shake your long ears one last time / Send me some news from all my old friends / Separation is upon us, I must bear it / I miss you so, so much, my friend donkey

2. (derogatory) donkey, ass, mule, jackass, jackaninny, a person considered silly, stupid, or obstinate

Declension

Declension of eşek

singular plural nominative eşek eşekler definite accusative eşeği eşekleri dative eşeğe eşeklere locative eşekte eşeklerde ablative eşekten eşeklerden genitive eşeğin eşeklerin Possessive forms nominative singular plural 1st singular eşeğim eşeklerim 2nd singular eşeğin eşeklerin 3rd singular eşeği eşekleri 1st plural eşeğimiz eşeklerimiz 2nd plural eşeğiniz eşekleriniz 3rd plural eşekleri eşekleri definite accusative singular plural 1st singular eşeğimi eşeklerimi 2nd singular eşeğini eşeklerini 3rd singular eşeğini eşeklerini 1st plural eşeğimizi eşeklerimizi 2nd plural eşeğinizi eşeklerinizi 3rd plural eşeklerini eşeklerini dative singular plural 1st singular eşeğime eşeklerime 2nd singular eşeğine eşeklerine 3rd singular eşeğine eşeklerine 1st plural eşeğimize eşeklerimize 2nd plural eşeğinize eşeklerinize 3rd plural eşeklerine eşeklerine locative singular plural 1st singular eşeğimde eşeklerimde 2nd singular eşeğinde eşeklerinde 3rd singular eşeğinde eşeklerinde 1st plural eşeğimizde eşeklerimizde 2nd plural eşeğinizde eşeklerinizde 3rd plural eşeklerinde eşeklerinde ablative singular plural 1st singular eşeğimden eşeklerimden 2nd singular eşeğinden eşeklerinden 3rd singular eşeğinden eşeklerinden 1st plural eşeğimizden eşeklerimizden 2nd plural eşeğinizden eşeklerinizden 3rd plural eşeklerinden eşeklerinden genitive singular plural 1st singular eşeğimin eşeklerimin 2nd singular eşeğinin eşeklerinin 3rd singular eşeğinin eşeklerinin 1st plural eşeğimizin eşeklerimizin 2nd plural eşeğinizin eşeklerinizin 3rd plural eşeklerinin eşeklerinin

Derived terms

• eşeğimsi
• eşek arısı
• eşek baklası
• eşek baldıranı
• eşek buyduran
• eşek cenneti
• eşek cilvesi
• eşek çıtlığı
• eşek davası
• eşek dikeni
• eşek eriği
• eşek eyeğülü
• eşek gibi
• eşek gummas
• eşek helvası
• eşek hıyarı
• eşek inadı
• eşek inciri
• eşek kafalı
• eşek kengeri
• eşek marulu
• eşek maydanozu
• eşek memesi
• eşek otu
• eşek sıpası
• eşek sineği
• eşek şakası
• eşek şansı
• eşek turpu
• eşek zeytini
• eşekbaşı
• eşekçe
• eşekçi
• eşekkulağı
• eşeklenmek
• eşekleşmek
• eşeklik
• eşekoğlueşek
• eşeksırtı
• eşeksi
• uzuneşek
• yaban eşeği

idiomatic uses of "eşek"

• eşeğe altın semer vursalar yine eşektir
• eşeğe cilve yap demişler, çifte atmış
• eşeğe gücü yetmeyip semerini dövmek
• eşeği dama çıkaran yine kendi indirir
• eşeğin kuyruğu gibi
• eşeğin ölümü köpeğe ziyafettir
• eşeğini sağlam kazığa bağlamak
• eşek at olmaz, ciğer et olmaz
• eşek bile bir düştüğü yere bir daha düşmez
• eşek çamura çökerse sahibinden gayretlisi olmaz
• eşek derisi gibi
• eşek hoşaftan ne anlar
• eşek kanıyla aşılanmak
• eşek nalıyla damgalamak
• eşek sudan gelinceye kadar
• eşekten düşmüşe dönmek

Related terms

• (unclear) eşkin (“canter, amble”)
• (unclear) eşmek (“to trot”)

Further reading

• “eşek”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “eşek”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Çağbayır, Yaşar (2007), “eşek1”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 2, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 1496
• Nişanyan, Sevan (2002–), “eşek”, in Nişanyan Sözlük

Turkmen

Other scripts
Latin	eşek‍
Cyrillic	эшек‍
Arabic	اشک

Etymology

From Proto-Turkic *eĺčgek (“donkey”).

Noun

eşek (definite accusative eşegi, plural eşekler)

1. donkey

   Synonym: har

Declension

Declension of eşek

	singular	plural
nominative	eşek	eşekler
accusative	eşegi	eşekleri
genitive	eşegiň	eşekleriň
dative	eşege	eşeklere
locative	eşekde	eşeklerde
ablative	eşekden	eşeklerden

Further reading

• “eşek” in Webonary.org