eşek

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: ešek

Crimean Tatar[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *eĺgek (donkey).

Noun[edit]

eşek

  1. (zoology) donkey

Declension[edit]


Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish اشك (eşek, donkey, ass; a silly, stupid, perverse man), from Proto-Turkic *eĺgek (donkey).[1] Related to Proto-Mongolic *elǯigen (donkey), hence Mongolian илжиг (ilžig, donkey), perhaps from a common source or a result of language contact.[2] Nişanyan thinks Old Turkic [script needed] (eşgek, donkey) may be derived from Old Turkic [script needed] (eş-, to walk, trot) (for which see eşmek).[3]

Cognate with Old Turkic [script needed] (eşgek, donkey), Azerbaijani eşşək (donkey), Bashkir ишәк (išäk, donkey), Kazakh есек (esek), Chuvash ашак (ašak, donkey), Karachay-Balkar, Kyrgyz эшек (eşek, donkey), Turkmen eşek (donkey), Uzbek eshak (donkey).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

eşek (definite accusative eşeği, plural eşekler)

  1. (zoology) donkey
  2. ass, donkey, nitwit

Declension[edit]

Inflection
Nominative eşek
Definite accusative eşeği
Singular Plural
Nominative eşek eşekler
Definite accusative eşeği eşekleri
Dative eşeğe eşeklere
Locative eşekte eşeklerde
Ablative eşekten eşeklerden
Genitive eşeğin eşeklerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular eşeğim eşeklerim
2nd singular eşeğin eşeklerin
3rd singular eşeği eşekleri
1st plural eşeğimiz eşeklerimiz
2nd plural eşeğiniz eşekleriniz
3rd plural eşekleri eşekleri

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

References[edit]

  1. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*eĺgek”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill
  2. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*ĕĺǯu”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill
  3. ^ Nişanyan, Sevan (2016-01-05), “eşek”, in Nişanyan Sözlük

Turkmen[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *eĺgek (donkey).

Noun[edit]

eşek (definite accusative eşekeşegi, plural eşekler)

  1. donkey

Declension[edit]