ekstra

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: ekstra-

Danish[edit]

Etymology[edit]

From Latin extrā(outside of, beyond).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ɛkstra/, [ˈɛɡ̊stˢʁ̥ɑ]

Adjective[edit]

ekstra ‎(neuter ekstra, plural and definite singular attributive ekstra)

  1. extra (beyond what is due, usual, expected, or necessary)

Usage notes[edit]

In compounds: extra-.

Derived terms[edit]


Finnish[edit]

Noun[edit]

ekstra

  1. extra

Declension[edit]

Inflection of ekstra (Kotus type 9/kala, no gradation)
nominative ekstra ekstrat
genitive ekstran ekstrojen
partitive ekstraa ekstroja
illative ekstraan ekstroihin
singular plural
nominative ekstra ekstrat
accusative nom. ekstra ekstrat
gen. ekstran
genitive ekstran ekstrojen
ekstrainrare
partitive ekstraa ekstroja
inessive ekstrassa ekstroissa
elative ekstrasta ekstroista
illative ekstraan ekstroihin
adessive ekstralla ekstroilla
ablative ekstralta ekstroilta
allative ekstralle ekstroille
essive ekstrana ekstroina
translative ekstraksi ekstroiksi
instructive ekstroin
abessive ekstratta ekstroitta
comitative ekstroineen

Anagrams[edit]


Norwegian Bokmål[edit]

Etymology[edit]

From Latin extra

Adjective[edit]

ekstra ‎(indeclinable)

  1. extra

Adverb[edit]

ekstra

  1. extra

Derived terms[edit]

References[edit]


Norwegian Nynorsk[edit]

Etymology[edit]

From Latin extra

Adjective[edit]

ekstra ‎(indeclinable)

  1. extra

Adverb[edit]

ekstra

  1. extra

Derived terms[edit]

References[edit]