erik

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Erik, érik, and -erik

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Old Turkic érük, örük, from Proto-Turkic *erük.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

erik (definite accusative eriği, plural erikler)

  1. plum

Declension[edit]

Inflection
Nominative erik
Definite accusative eriği
Singular Plural
Nominative erik erikler
Definite accusative eriği erikleri
Dative eriğe eriklere
Locative erikte eriklerde
Ablative erikten eriklerden
Genitive eriğin eriklerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular eriğim eriklerim
2nd singular eriğin eriklerin
3rd singular eriği erikleri
1st plural eriğimiz eriklerimiz
2nd plural eriğiniz erikleriniz
3rd plural erikleri erikleri