erkek

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Turkish[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /æɾ.ˈcec/
  • Hyphenation: er‧kek
  • (file)

Adjective[edit]

erkek (comparative daha erkek, superlative en erkek)

  1. male
  2. manly

Antonyms[edit]

See also[edit]

Noun[edit]

erkek (definite accusative erkeği, plural erkekler)

  1. male
  2. man

Declension[edit]

Inflection
Nominative erkek
Definite accusative erkeği
Singular Plural
Nominative erkek erkekler
Definite accusative erkeği erkekleri
Dative erkeğe erkeklere
Locative erkekte erkeklerde
Ablative erkekten erkeklerden
Genitive erkeğin erkeklerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular erkeğim erkeklerim
2nd singular erkeğin erkeklerin
3rd singular erkeği erkekleri
1st plural erkeğimiz erkeklerimiz
2nd plural erkeğiniz erkekleriniz
3rd plural erkekleri erkekleri
Predicative forms
Singular Plural
1st singular erkeğim erkeklerim
2nd singular erkeksin erkeklersin
3rd singular erkek
erkektir
erkekler
erkeklerdir
1st plural erkekiz erkekleriz
2nd plural erkeksiniz erkeklersiniz
3rd plural erkekler erkeklerdir

Antonyms[edit]

See also[edit]