explosief
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Borrowed from French explosif.
Pronunciation
[edit]Noun
[edit]explosief n (plural explosieven, no diminutive)
Derived terms
[edit]Adjective
[edit]explosief (comparative explosiever, superlative explosiefst)
Declension
[edit]| Declension of explosief | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | explosief | |||
| inflected | explosieve | |||
| comparative | explosiever | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | explosief | explosiever | het explosiefst het explosiefste | |
| indefinite | m./f. sing. | explosieve | explosievere | explosiefste |
| n. sing. | explosief | explosiever | explosiefste | |
| plural | explosieve | explosievere | explosiefste | |
| definite | explosieve | explosievere | explosiefste | |
| partitive | explosiefs | explosievers | — | |
Descendants
[edit]- Afrikaans: eksplosief
- → Indonesian: eksplosif