feil

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Feil, fẹil, and féil

Azerbaijani[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From Arabic فِعْل(fiʿl).

Pronunciation[edit]

  • (file)

Noun[edit]

feil (definite accusative feili, plural feillər)

  1. (grammar) verb
    təsirli və təsirsiz feillərtransitive and intransitive verbs
    feilin şəxsə görə dəyişməsiverb conjugation for person
    feilin məsdərithe infinitive form of the verb
    feil formasıgrammatical mood
    təfəkkür feilləriverbs of cognition
    hərəkət feilləriverbs of motion
    nitq feilləriverbs of speech

Declension[edit]

    Declension of feil
singular plural
nominative feil
feillər
definite accusative feili
feilləri
dative feilə
feillərə
locative feildə
feillərdə
ablative feildən
feillərdən
definite genitive feilin
feillərin
    Possessive forms of feil
nominative
singular plural
mənim (my) feilim feillərim
sənin (your) feilin feillərin
onun (his/her/its) feili feilləri
bizim (our) feilimiz feillərimiz
sizin (your) feiliniz feilləriniz
onların (their) feili or feilləri feilləri
accusative
singular plural
mənim (my) feilimi feillərimi
sənin (your) feilini feillərini
onun (his/her/its) feilini feillərini
bizim (our) feilimizi feillərimizi
sizin (your) feilinizi feillərinizi
onların (their) feilini or feillərini feillərini
dative
singular plural
mənim (my) feilimə feillərimə
sənin (your) feilinə feillərinə
onun (his/her/its) feilinə feillərinə
bizim (our) feilimizə feillərimizə
sizin (your) feilinizə feillərinizə
onların (their) feilinə or feillərinə feillərinə
locative
singular plural
mənim (my) feilimdə feillərimdə
sənin (your) feilində feillərində
onun (his/her/its) feilində feillərində
bizim (our) feilimizdə feillərimizdə
sizin (your) feilinizdə feillərinizdə
onların (their) feilində or feillərində feillərində
ablative
singular plural
mənim (my) feilimdən feillərimdən
sənin (your) feilindən feillərindən
onun (his/her/its) feilindən feillərindən
bizim (our) feilimizdən feillərimizdən
sizin (your) feilinizdən feillərinizdən
onların (their) feilindən or feillərindən feillərindən
genitive
singular plural
mənim (my) feilimin feillərimin
sənin (your) feilinin feillərinin
onun (his/her/its) feilinin feillərinin
bizim (our) feilimizin feillərimizin
sizin (your) feilinizin feillərinizin
onların (their) feilinin or feillərinin feillərinin

Dutch[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Middle French faille, from Old French faille, from Vulgar Latin *fallita, from Latin fallo (I disappoint).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

feil f (plural feilen, diminutive feiltje n)

  1. (archaic) error
    Synonyms: fout, gebrek
  2. (obsolete) shortage, lack
    Synonyms: gebrek, tekort

Derived terms[edit]


German[edit]

Etymology[edit]

From Middle High German veil, veile, from a conflation of Old High German feili ("good, trusty"; from Proto-West Germanic *failī) and fali ("venal, for-sale"; from Proto-Germanic *faliz/*falaz).

Cognate with Dutch veil and Old Norse falr (> Norwegian Nynorsk fal, Swedish fal). Another cognate is Ancient Greek πωλέω (pōléō, sell).

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

feil (strong nominative masculine singular feiler, not comparable)

  1. vendible, for sale (often used in constructions such as feil halten, feil stehen)

Declension[edit]

Derived terms[edit]

Further reading[edit]

  • feil” in Duden online
  • feil” in Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache

Irish[edit]

Verb[edit]

feil (present analytic feileann, future analytic feilfidh, verbal noun feiliúint, past participle feilte)

  1. suit, fit
  2. oblige

Usage notes[edit]

Objects are expressed by means of the preposition do:

  • Feileann an t-ainm go han-mhaith .The name suits him very well.

Conjugation[edit]


Norwegian Bokmål[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Middle Low German feil, fēl, which is borrowed from Old French faille, which is derived from Latin fallō. Cognate with Danish fejl, Swedish fel, German Fehler and English fail.[1]. Adverb and adjective derived from the noun.

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

feil (indeclinable)

  1. wrong

Adverb[edit]

feil

  1. wrong

Noun[edit]

feil m (definite singular feilen, indefinite plural feil, definite plural feila or feilene)

  1. error, mistake

Derived terms[edit]

Further reading[edit]

References[edit]

  1. ^ Torp, Alf (1919) Nynorsk Etymologisk Ordbok, Oslo: H. Aschehoug and Co. (W. Nygaard)

Norwegian Nynorsk[edit]

Etymology[edit]

From Middle Low German [Term?], from French faille.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

feil m (definite singular feilen, indefinite plural feil, definite plural feila)

  1. error, mistake

Adjective[edit]

feil (indeclinable)

  1. wrong

Adverb[edit]

feil

  1. wrong

Derived terms[edit]

References[edit]


Old Irish[edit]

Verb[edit]

feil

  1. Alternative form of fil

Volapük[edit]

Pronunciation[edit]

Proper noun[edit]

feil

  1. tilth

Declension[edit]

Derived terms[edit]