fyrstur

Faroese

Adjective

fyrstur

1. strong nominative masculine singular superlative degree of fyrri: first

Antonyms

• seinastur

Numeral

fyrstur m (feminine fyrst, neuter fyrst)

1. first

See also

• fremstur
• aftastur
• næstur
• fjarastur

Icelandic

Icelandic ordinal numbers

<  0th	1st	2nd  >
Cardinal : einn     Ordinal : fyrstur

Alternative forms

• 1. (abbreviation)

Etymology

From Old Norse fyrstr, from Proto-Germanic *furistaz.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈfɪr̥stʏr/
• Rhymes: -ɪr̥stʏr

Adjective

fyrstur m (feminine fyrst, neuter fyrst)

1. first
   • Genesis 1 (Icelandic translation)

     Guð sagði: „Verði ljós!“ Og það varð ljós. Guð sá, að ljósið var gott, og Guð greindi ljósið frá myrkrinu. Og Guð kallaði ljósið dag, en myrkrið kallaði hann nótt. Það varð kveld og það varð morgunn, hinn fyrsti dagur.

     And God said, "Let there be light," and there was light. God saw that the light was good, and He separated the light from the darkness. God called the light "day," and the darkness he called "night." And there was evening, and there was morning—the first day.

Declension

Positive forms of fyrstur

strong declension (indefinite)	singular	masculine	feminine	neuter
	nominative	fyrstur	fyrst	fyrst
	accusative	fyrstan	fyrsta
	dative	fyrstum	fyrstri	fyrstu
	genitive	fyrsts	fyrstrar	fyrsts
	plural	masculine	feminine	neuter
	nominative	fyrstir	fyrstar	fyrst
	accusative	fyrsta
	dative	fyrstum
	genitive	fyrstra
weak declension (definite)	singular	masculine	feminine	neuter
	nominative	fyrsti	fyrsta	fyrsta
	acc/dat/gen	fyrsta	fyrstu
	plural (all-case)	fyrstu