gönül
See also: Gönül
Turkish
[edit]Etymology
[edit]Inherited from Ottoman Turkish كوكل, گوڭل (göñül), from Proto-Turkic *köŋül (“heart, mood”). Cognate with Azerbaijani könül, Bashkir күңел (küñel), Kazakh көңіл (köñıl), Uyghur كۆڭۈل (kö'ngül) and Yakut көҥүл (köŋül).
Pronunciation
[edit]Noun
[edit]gönül (definite accusative gönlü, plural gönüller)
Declension
[edit]Derived terms
[edit]- canıgönülden
- gönlü akmak
- gönlü bol
- gönlü bulanmak
- gönlü çekmek
- gönlü çelinmek
- gönlü çökmek
- gönlü dar
- gönlü düşmek
- gönlü gani
- gönlü istemek
- gönlü kalmak
- gönlü kanmak
- gönlü kara
- gönlü kaymak
- gönlü takılmak
- gönlü tok
- gönlü tutuşmak
- gönlü varmamamak
- gönlü yaralı
- gönlü zengin
- gönlünce
- gönlünden çıkarmamak
- gönlünden geçirmek
- gönlünden kopmak
- gönlüne doğmak
- gönlüne dokunmak
- gönlüne girmek
- gönlüne göre
- gönlünü çalmak
- gönlünü çelmek
- gönlünü düşürmek
- gönlünü eğlemek
- gönlünü kaptırmak
- gönül açmak
- gönül akıtmak
- gönül almak
- gönül avlamak
- gönül avutmak
- gönül bağı
- gönül bağlamak
- gönül belası
- gönül birliği
- gönül borcu
- gönül darlığı
- gönül dilencisi
- gönül eğlencesi
- gönül eğlendirmek
- gönül eri
- gönül ferahlığı
- gönül ferman dinlemez
- gönül gezdirmek
- gönül hoşluğu
- gönül indirmek
- gönül kırmak
- gönül kocamaz
- gönül koymak
- gönül maskarası
- gönül meselesi
- gönül okşamak
- gönül rahatlığı
- gönül rızası
- gönül tokluğu
- gönül uğrusu
- gönül var otluğa, gönül var bokluğa
- gönül vermek
- gönül yarası
- gönül yıkmak
- gönüldaş
- gönülde kalmak
- gönülde şafak açmak
- gönülden gönüle yol vardır
- gönüllenmek
- gönüllerde taht kurmak
- gönüllü
- gönülsüz
- gönülyakmak
- gözden ırak olan gönülden de ırak olur
Further reading
[edit]- “gönül”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “gönül”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Nişanyan, Sevan (2002–), “gönül”, in Nişanyan Sözlük