ganić

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Slavic *ganiti.

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

ganić impf (perfective zganić)

  1. (transitive) to reprimand, to reprove
    Synonyms: besztać, karcić, łajać, rugać, strofować, upominać, napominać

Conjugation[edit]

Further reading[edit]

  • ganić in Polish dictionaries at PWN
  • ganić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN