geispa

Icelandic

Etymology

From Old Norse geispa.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈceispa/
• Rhymes: -eispa

Verb

geispa (weak verb, third-person singular past indicative geispaði, supine geispað)

1. (intransitive) to yawn

Conjugation

geispa – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að geispa
supine sagnbót		geispt
present participle lýsingarháttur nútíðar		geispandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	geispi	geispti		geispi	geispti
	þú	geispir	geisptir		geispir	geisptir
	hann, hún, það	geispir	geispti		geispi	geispti
plural	við	geispum	geisptum		geispum	geisptum
	þið	geispið	geisptuð		geispið	geisptuð
	þeir, þær, þau	geispa	geisptu		geispi	geisptu
		imperative boðháttur
singular	þú	geisp (þú), geisptu
plural	þið	geispið (þið), geispiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

Derived terms

• geispa golunni (“to kick the bucket”)

Related terms

• geispi

See also

• gapa
• morgunteygjur (“pandiculation”)
• syfjuteygjur (“pandiculation”)