geschakeerd

Dutch

Pronunciation

• IPA^(key): /ɣə.sxaːˈkeːrt/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -eːrt

Etymology 1

From Middle Dutch gescakiert (“checkered, chequy”), from Old French eschequeré.

Adjective

geschakeerd (comparative geschakeerder, superlative geschakeerdst)

1. (originally heraldry) checkered, chequy
2. having alternating or variegated colors

Usage notes

• Today not differentiated from the past participle of schakeren (see Etymology 2 below), a verb that arose as a back-formation from this adjective.

Declension

Declension of geschakeerd
uninflected	geschakeerd
inflected	geschakeerde
comparative	geschakeerder
		positive	comparative	superlative
predicative/adverbial		geschakeerd	geschakeerder	het geschakeerdst het geschakeerdste
indefinite	m./f. sing.	geschakeerde	geschakeerdere	geschakeerdste
	n. sing.	geschakeerd	geschakeerder	geschakeerdste
	plural	geschakeerde	geschakeerdere	geschakeerdste
definite		geschakeerde	geschakeerdere	geschakeerdste
partitive		geschakeerds	geschakeerders	—

Derived terms

• schakeren (back-formation)

Related terms

• schaken

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Participle

geschakeerd

1. past participle of schakeren

Declension

Declension of geschakeerd
uninflected	geschakeerd
inflected	geschakeerde
		positive
predicative/adverbial		geschakeerd
indefinite	m./f. sing.	geschakeerde
	n. sing.	geschakeerd
	plural	geschakeerde
definite		geschakeerde
partitive		geschakeerds