Jump to content

gróń

From Wiktionary, the free dictionary

Polish

[edit]

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

gróń f

  1. (Żywiec) alternative form of grań (highest grazing field for sheep)

Further reading

[edit]
  • Izydor Kopernicki (1875), “gróń”, in “Spostrzeżenia nad właściwościami językowémi w mowie Górali Bieskidowych z dodatkiem słowniczka wyrazów góralskich”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I)‎[1], volume 3, Kraków: Akademia Umiejętności, page 370