gruda

See also: Gruda, grudą, and Grudą

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Slavic *gruda

Polish gruda

Inherited from Proto-Slavic *gruda.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈɡru.da/

• (Masovia):
  • (Far Masovian) IPA^(key): [ˈɡru.da]

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -uda
• Syllabification: gru‧da
• Homophone: Gruda

Noun

gruda f (diminutive grudka)

1. lump, clod
2. (literary) frozen ground
   1. (Far Masovian) frozen mud on a road
3. mud fever, scratches, pastern dermatitis

Declension

Declension of gruda

	singular	plural
nominative	gruda	grudy
genitive	grudy	grud
dative	grudzie	grudom
accusative	grudę	grudy
instrumental	grudą	grudami
locative	grudzie	grudach
vocative	grudo	grudy

Further reading

• “gruda”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “gruda”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)
• Stanisław Ciszewski (1909), “gruda”, in “Przyczynek do słownika gwary mazowieckiej”, in Prace Filologiczne‎^[3] (in Polish), volume 7, z. 1, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 206

Portuguese

Verb

gruda

1. inflection of grudar:
   1. third-person singular present indicative
   2. second-person singular imperative

Serbo-Croatian

Alternative forms

• grudva

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *gruda.

Pronunciation

• IPA^(key): /ɡrûda/
• Hyphenation: gru‧da

Noun

grȕda f (Cyrillic spelling гру̏да)

1. lump, clod
2. snowball

Declension

Declension of gruda

	singular	plural
nominative	grȕda	grude
genitive	grude	grȗdā
dative	grudi	grudama
accusative	grudu	grude
vocative	grudo	grude
locative	grudi	grudama
instrumental	grudom	grudama