hafta sonu
Turkish
[edit]Etymology
[edit]From hafta (“week”) + son (“end”).
Noun
[edit]hafta sonu (definite accusative hafta sonunu, plural hafta sonları)
Declension
[edit]| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | hafta sonu | hafta sonları |
| definite accusative | hafta sonunu | hafta sonlarını |
| dative | hafta sonuna | hafta sonlarına |
| locative | hafta sonunda | hafta sonlarında |
| ablative | hafta sonundan | hafta sonlarından |
| genitive | hafta sonunun | hafta sonlarının |