hraður

Icelandic

Etymology

From Old Norse hraðr, from Proto-Germanic *hradaz.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈr̥aːðʏr/

  Rhymes: -aːðʏr

Adjective

hraður (comparative hraðari, superlative hraðastur)

1. fast

Declension

Positive forms of hraður

strong declension (indefinite)	singular	masculine	feminine	neuter
	nominative	hraður	hröð	hratt
	accusative	hraðan	hraða
	dative	hröðum	hraðri	hröðu
	genitive	hraðs	hraðrar	hraðs
	plural	masculine	feminine	neuter
	nominative	hraðir	hraðar	hröð
	accusative	hraða
	dative	hröðum
	genitive	hraðra
weak declension (definite)	singular	masculine	feminine	neuter
	nominative	hraði	hraða	hraða
	acc/dat/gen	hraða	hröðu
	plural (all-case)	hröðu

Comparative forms of hraður

weak declension (definite)		masculine	feminine	neuter
	singular (all-case)	hraðari	hraðari	hraðara
	plural (all-case)	hraðari

Superlative forms of hraður

strong declension (indefinite)	singular	masculine	feminine	neuter
	nominative	hraðastur	hröðust	hraðast
	accusative	hraðastan	hraðasta
	dative	hröðustum	hraðastri	hröðustu
	genitive	hraðasts	hraðastrar	hraðasts
	plural	masculine	feminine	neuter
	nominative	hraðastir	hraðastar	hröðust
	accusative	hraðasta
	dative	hröðustum
	genitive	hraðastra
weak declension (definite)	singular	masculine	feminine	neuter
	nominative	hraðasti	hraðasta	hraðasta
	acc/dat/gen	hraðasta	hröðustu
	plural (all-case)	hröðustu

Anagrams

• harður