inhuren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From in +‎ huren

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

inhuren ‎(past singular huurde in, past participle ingehuurd)

  1. to hire (workforce, etc.)
  2. to rent (obtain temporary possession of an object in exchange for money)

Conjugation[edit]

Inflection of inhuren (weak, separable)
infinitive inhuren
past singular huurde in
past participle ingehuurd
infinitive inhuren
gerund inhuren n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular huur in huurde in inhuur inhuurde
2nd person sing. (jij) huurt in huurde in inhuurt inhuurde
2nd person sing. (u) huurt in huurde in inhuurt inhuurde
2nd person sing. (gij) huurt in huurde in inhuurt inhuurde
3rd person singular huurt in huurde in inhuurt inhuurde
plural huren in huurden in inhuren inhuurden
subjunctive sing.1 hure in huurde in inhure inhuurde
subjunctive plur.1 huren in huurden in inhuren inhuurden
imperative sing. huur in
imperative plur.1 huurt in
participles inhurend ingehuurd
1) Archaic.