Jump to content

irg

From Wiktionary, the free dictionary
See also: IRG

Livonian

[edit]

Etymology

[edit]

From Proto-Finnic *ürki via earlier ürg.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈirɡ/, [ˈirˑɡ̥]

Noun

[edit]

irg

  1. moment
  2. stage, phase

Declension

[edit]
Declension of irg (94)
singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
nominative (nominatīv) irg īrgõd
genitive (genitīv) irg īrgõd
partitive (partitīv) irgõ īrgidi
dative (datīv) irgõn īrgõdõn
instrumental (instrumentāl) irgkõks īrgõdõks
illative (illatīv) irgõ īrgiž
inessive (inesīv) irgsõ īrgis
elative (elatīv) irgstõ īrgist

References

[edit]
  • Tiit-Rein Viitso; Valts Ernštreits (2012–2013), “irg”, in Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[1] (in Estonian and Latvian), Tartu, Rīga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra