Jump to content

kaleczyć

From Wiktionary, the free dictionary
See also: kałęczyć

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

    From kaleka + -yć.

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): /kaˈlɛ.t͡ʂɘt͡ɕ/
    • Audio 1; kaleczyć:(file)
    • Audio 2; kaleczyć się:(file)
    • Rhymes: -ɛt͡ʂɘt͡ɕ
    • Syllabification: ka‧le‧czyć

    Verb

    [edit]

    kaleczyć impf (perfective skaleczyć)

    1. (transitive) to cut (e.g. someone)
    2. (transitive, figuratively) to murder, to butcher (e.g. language)
    3. (reflexive with się) to cut oneself

    Conjugation

    [edit]
    Conjugation of kaleczyć impf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive kaleczyć
    present tense 1st kaleczę kaleczymy
    2nd kaleczysz kaleczycie
    3rd kaleczy kaleczą
    impersonal kaleczy się
    past tense 1st kaleczyłem,
    -(e)m kaleczył
    kaleczyłam,
    -(e)m kaleczyła
    kaleczyłom,
    -(e)m kaleczyło
    kaleczyliśmy,
    -(e)śmy kaleczyli
    kaleczyłyśmy,
    -(e)śmy kaleczyły
    2nd kaleczyłeś,
    -(e)ś kaleczył
    kaleczyłaś,
    -(e)ś kaleczyła
    kaleczyłoś,
    -(e)ś kaleczyło
    kaleczyliście,
    -(e)ście kaleczyli
    kaleczyłyście,
    -(e)ście kaleczyły
    3rd kaleczył kaleczyła kaleczyło kaleczyli kaleczyły
    impersonal kaleczono
    future tense 1st będę kaleczył,
    będę kaleczyć
    będę kaleczyła,
    będę kaleczyć
    będę kaleczyło,
    będę kaleczyć
    będziemy kaleczyli,
    będziemy kaleczyć
    będziemy kaleczyły,
    będziemy kaleczyć
    2nd będziesz kaleczył,
    będziesz kaleczyć
    będziesz kaleczyła,
    będziesz kaleczyć
    będziesz kaleczyło,
    będziesz kaleczyć
    będziecie kaleczyli,
    będziecie kaleczyć
    będziecie kaleczyły,
    będziecie kaleczyć
    3rd będzie kaleczył,
    będzie kaleczyć
    będzie kaleczyła,
    będzie kaleczyć
    będzie kaleczyło,
    będzie kaleczyć
    będą kaleczyli,
    będą kaleczyć
    będą kaleczyły,
    będą kaleczyć
    impersonal będzie kaleczyć się
    conditional 1st kaleczyłbym,
    bym kaleczył
    kaleczyłabym,
    bym kaleczyła
    kaleczyłobym,
    bym kaleczyło
    kaleczylibyśmy,
    byśmy kaleczyli
    kaleczyłybyśmy,
    byśmy kaleczyły
    2nd kaleczyłbyś,
    byś kaleczył
    kaleczyłabyś,
    byś kaleczyła
    kaleczyłobyś,
    byś kaleczyło
    kaleczylibyście,
    byście kaleczyli
    kaleczyłybyście,
    byście kaleczyły
    3rd kaleczyłby,
    by kaleczył
    kaleczyłaby,
    by kaleczyła
    kaleczyłoby,
    by kaleczyło
    kaleczyliby,
    by kaleczyli
    kaleczyłyby,
    by kaleczyły
    impersonal kaleczono by
    imperative 1st niech kaleczę kaleczmy
    2nd kalecz kaleczcie
    3rd niech kaleczy niech kaleczą
    active adjectival participle kaleczący kalecząca kaleczące kaleczący kaleczące
    passive adjectival participle kaleczony kaleczona kaleczone kaleczeni kaleczone
    contemporary adverbial participle kalecząc
    verbal noun kaleczenie

    Further reading

    [edit]
    • kaleczyć”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • kaleczyć”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)