kişilik

Gagauz

Etymology

By surface analysis, kişi +‎ -lik. Noun form is a semantic loan from Turkish kişilik.

Pronunciation

• IPA^(key): /ciʃiˈlic/
• Hyphenation: ki‧şi‧lik

Adjective

kişilik (not comaparable)

1. (after numerals) divided by a certain number of people, made for a certain number of people, especially by capacity

   beş kişilik maşina

   car for ~ that can take at most five people

   • 2024 August 16, “Valkaneş Kultura evini enilederlär”, in Ana Sözü‎^[1]:

     kabinetlär, soyunma odaları hem 800 kişilik aktovıy zal enidän tertiplenecek, pençerä-kapu diişecek, eni ventiläțiya sisteması kurulacek

     Cabinets, dressing rooms and assembly halls that can take up to 800 people will once more be renewed, windows and doors will be changed [with new ones], and a new ventilation system will be set up

2. (after numerals) made up of or consisting of a certain number of people
   • 2017 July 12, ““Neredä birlik – orada dirlik! Neredä kavga – orada duşmana halva!” Osa prännik mi?”, in Ana Sözü‎^[2]:

     6 kişilik GHT delegaţiyası (GHT Başını Vladimir KISSA, GHT Başı yardımcısınnan Aleksandr SUHODOLSKİY, GHT komisiyaların başları Vitaliy ÇEBANU, Pötr ÇAVDAR, Ekaterina JEKOVA hem GHT deputatı Mihail JELEZOGLU) ansızdan gitti Kişineva da, ilktän ikiyä (politika patriyalarına görä) bölünüp, kendi ayırı görüşmelerini yaptılar.

     GHT delegation consisting of 6 people (head of GHT Vladimir Kisaa, GHT vce president Aleksandr Suhodolskiy, heads of GHT committees Vitaliy Chebanu, Pötr Chavdat, Ekaterina Jekova and GHT deputee Mihail Jelezoglu) suddenly left for Chișinău and they divided into two parties (according to their political affiliations) and made their own separate meetings.

Noun

kişilik (definite accusative kişilii, plural kişiliklär)

1. personality, identity

Declension

Declension of kişilik

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	kişilik	kişiliklär
definite accusative (belirtme)	kişilii	kişilikleri
dative (yönelme)	kişilää	kişiliklerä
locative (bulunma)	kişiliktä	kişiliklerdä
ablative (çıkma)	kişiliktän	kişiliklerdän
genitive (tamlayan)	kişiliin	kişiliklerin

Further reading

• N. A Baskakov, editor (1972), “кишилик”, in Gagauzsko-Russko-Moldavskij Slovarʹ [Gagauz-Russian-Moldovan Dictionary], Moskva: Izdatelʹstvo Sovetskaja Enciklopedija, →ISBN, page 271
• Mavrodi M. F., editor (2019), “kişilik”, in Gagauzça-rusça sözlük: klaslar 1-4, Komrat: Gagauziya M.V. Maruneviç adına Bilim-Aaraştırma merkezi, →ISBN, page 50

Turkish

Etymology

By surface analysis, kişi (“person”) +‎ -lik (“-ity, -ness”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ci.ʃiˈlic/
• Hyphenation: ki‧şi‧lik

Adjective

kişilik

1. (after numerals) divided by a certain number of people, made for a certain number of people, especially by capacity
2. (after numerals) made up of or consisting of a certain number of people

Noun

kişilik (definite accusative kişiliği, plural kişilikler)

1. personality, character, identity

   Synonym: şahsiyet

2. synonym of yabanlık

Declension

Declension of kişilik

singular plural nominative kişilik kişilikler definite accusative kişiliği kişilikleri dative kişiliğe kişiliklere locative kişilikte kişiliklerde ablative kişilikten kişiliklerden genitive kişiliğin kişiliklerin Possessive forms nominative singular plural 1st singular kişiliğim kişiliklerim 2nd singular kişiliğin kişiliklerin 3rd singular kişiliği kişilikleri 1st plural kişiliğimiz kişiliklerimiz 2nd plural kişiliğiniz kişilikleriniz 3rd plural kişilikleri kişilikleri definite accusative singular plural 1st singular kişiliğimi kişiliklerimi 2nd singular kişiliğini kişiliklerini 3rd singular kişiliğini kişiliklerini 1st plural kişiliğimizi kişiliklerimizi 2nd plural kişiliğinizi kişiliklerinizi 3rd plural kişiliklerini kişiliklerini dative singular plural 1st singular kişiliğime kişiliklerime 2nd singular kişiliğine kişiliklerine 3rd singular kişiliğine kişiliklerine 1st plural kişiliğimize kişiliklerimize 2nd plural kişiliğinize kişiliklerinize 3rd plural kişiliklerine kişiliklerine locative singular plural 1st singular kişiliğimde kişiliklerimde 2nd singular kişiliğinde kişiliklerinde 3rd singular kişiliğinde kişiliklerinde 1st plural kişiliğimizde kişiliklerimizde 2nd plural kişiliğinizde kişiliklerinizde 3rd plural kişiliklerinde kişiliklerinde ablative singular plural 1st singular kişiliğimden kişiliklerimden 2nd singular kişiliğinden kişiliklerinden 3rd singular kişiliğinden kişiliklerinden 1st plural kişiliğimizden kişiliklerimizden 2nd plural kişiliğinizden kişiliklerinizden 3rd plural kişiliklerinden kişiliklerinden genitive singular plural 1st singular kişiliğimin kişiliklerimin 2nd singular kişiliğinin kişiliklerinin 3rd singular kişiliğinin kişiliklerinin 1st plural kişiliğimizin kişiliklerimizin 2nd plural kişiliğinizin kişiliklerinizin 3rd plural kişiliklerinin kişiliklerinin Predicative forms singular plural 1st singular kişiliğim kişiliklerim 2nd singular kişiliksin kişiliklersin 3rd singular kişilik kişiliktir kişilikler kişiliklerdir 1st plural kişiliğiz kişilikleriz 2nd plural kişiliksiniz kişiliklersiniz 3rd plural kişilikler kişiliklerdir

Derived terms

• kişilikli
• kişiliksiz

Further reading

• “kişilik”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “kişilik”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı