kiel

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: Kiel and kieł

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

kiel m (plural kielen, diminutive kieltje n)

  1. bottom side of a ship: the keel

Anagrams[edit]


Esperanto[edit]

Etymology[edit]

ki- (interrogative and relative correlative prefix) + -el (correlative suffix of manner or degree)

Pronunciation[edit]

Adverb[edit]

kiel

  1. how
    Kiel feliĉaj estas vi, Svedoj, ke vi ne konas la terurojn de la milito.
    How happy you are, Swedes, that you do not know the terror of war.
    Kiel mi renkontis vian patrinon
    How I Met Your Mother

Derived terms[edit]

Conjunction[edit]

kiel

  1. how (relative correlative of manner or degree)

Preposition[edit]

kiel

  1. as
    Mi ne estas tiel alta kiel la plimulto de svedaj knabinoj, sed mi estas blonda kaj havas bluajn okulojn, kaj en miaj vejnoj certe fluas la sango de la Vikingoj—maltrankvila kaj vojaĝema mi estas.
    I am not as tall as the majority of Swedish girls, but I am blond and have blue eyes, and in my veins certainly flows the blood of the Vikings—I am restless and inclined to travel.
  2. like
    Ili aperis kiel arĝentaj piramidoj naĝantaj sur orumitaj nuboj.
    They appeared like silver pyramids swimming over gilded clouds.
    La viroj portas ĝenerale maldikan jakon sed, kiel la virinoj, ne uzas ŝuojn.
    The men generally wear a thin jackets but, like the women, do not wear shoes.

Derived terms[edit]

Usage notes[edit]

Like other interrogative and relative correlatives, kiel can be combined with ajn, the adverbial particle of generality. Kiel ajn thus means however.


Maltese[edit]

Etymology[edit]

From Arabic كَل (kal), ultimately from أَكَلَ (ʾakala).

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

kiel (imperfect jiekol, past participle mikul)

  1. to eat
    It-tifel qed jiekol issa.
    The boy is eating now.

Conjugation[edit]