Jump to content

koniec

From Wiktionary, the free dictionary
See also: Koniec, kóniec, and kōniec

Old Polish

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

    Inherited from Proto-Slavic *konьcь. First attested in the 14th century.

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): (10th–15th CE) /kɔ(ː)ɲɛt͡sʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /kɔɲɛt͡sʲ/, /koɲɛt͡sʲ/

    Noun

    [edit]

    koniec m inan

    1. (attested in Sieradz-Łęczyca) end (place where a thing ends, border, edge)
      • 1930 [c. 1455], “Gen”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎transliteration, transcription, 28, 12:
        Wydzal gest we znye drab, stoyøcz na zemy[ø], koncem nyeba dosyøgayøcz (cacumen illius, sc. scalae, tangens caelum)
        [Widział jest we śnie drab, stojąc na ziemi[ø], końcem nieba dosięgając (cacumen illius, sc. scalae, tangens caelum)]
      • 1930 [c. 1455], “Num”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎transliteration, transcription, 34, 3:
        Strona polvdna […] bødze myecz koncze (terminos) przecziw wschodv slvnecznemv morze slone
        [Strona połudna […] będzie mieć końce (terminos) przeciw wschodu słunecznemu Morze Słone]
      • 1874-1891 [1466], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎[2], [3], [4], volume XXII, Łęczyca, page 25:
        Sed draco pro fraude te pungens cuspide, zarazayąncz conczem
        [Sed draco pro fraude te pungens cuspide, zarażając końcem]
      • 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 50:
        Kv *konczą ad oram (tunc abiit Salomon in Asiongaber et in Ailath ad oram maris Rubri II Par 8, 17)
        [Ku końcu ad oram (tunc abiit Salomon in Asiongaber et in Ailath ad oram maris Rubri II Par 8, 17)]
      • 1880-1894 [1476], Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności‎[5], volume III, Krakow, page 333:
        Margareta […] cum Jacobo […] niwa […], ktora lyezy ku crakowskyey drodze konczem, a drugem koncziem ku Swiaskowey roley […] obligauerunt
        [Margareta […] cum Jacobo […] niwę […], ktora leży ku krakowskiej drodze końcem, a drugiem końcem ku Święszkowej rolej […] obligauerunt]
      • 1868 [1497], Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej : z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Alexandra hr. Stadnickiego‎[6], volume XV (quotation in Old Polish; overall work in Polish, Latin, and Old Polish), page 336:
        Ornamentum Armenicale, quod konyecz dicitur
        [Ornamentum Armenicale, quod koniec dicitur]
      1. extra pieces of land at the end of cultivated fields
        • 1868 [1488], Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej : z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Alexandra hr. Stadnickiego‎[7], volume XVI (quotation in Old Polish; overall work in Polish, Latin, and Old Polish), page 211:
          Nicolaus dedit... superficies agrorum al. coyncze, quas deberet piscina perfundere
          [Nicolaus dedit... superficies agrorum al. końce, quas deberet piscina perfundere]
      2. (attested in Greater Poland) foot, base (part of a mountain or hill)
        • 1959 [1419], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 1048, Poznań:
          Na dol mlinow ma gidz stara szamicza asz na conedz gori
          [Na doł młynow ma jić stara samica aż na koniec gory]
    2. ending (final section of a work, i.e. a book)
      • Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎[8], page 839:
        O tem tez bog oczyecz movy przez proroka Izayascha na konczv kxyag
        [O tem też Bog Ociec mowi przez proroka Izaijasza na końcu ksiąg]
    3. (attested in Lesser Poland, Masovia) end, finish (time in which something stops)
      • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 144, 3, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
        Welyky pan..., a welkosczy yego ne koncza (non est finis)
        [Wieliki pan..., a wielkości jego nie końca (non est finis)]
      • Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎[9], page 480:
        Muszycz szye to stacz, alye nye nathychmyast konyecz albo skonanye (sed nondum est finis Mat 24, 6)
        [Musić sie to stać, ale nie natychmiast koniec albo skonanie (sed nondum est finis Mat 24, 6)]
      • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 47:
        Nyektorzy w wycząganyv pyenyądzy koncza nye kladącz (terminum non imponens), lakomye sz vczązenym szkod wyczągayą pyenyądze
        [Niektorzy w wyciąganiu pieniędzy końca nie kładąc (terminum non imponens), łakomie z uciążenim szkod wyciągają pieniądze]
    4. (attested in Lesser Poland) end; death
      • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 38, 5, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
        Ziawon vczin mne, gospodne, konecz moy (finem meum)
        [Zjawion uczyń mnie, Gospodnie, koniec moj (finem meum)]
    5. (attested in Greater Poland) result
      • 1858 [c. 1408], Wojciech Szurkowski z Ponieca, “Wyroki sądów miejskich czyli ortyle [Urban court rulings i.e. "Ortyls"]”, in Wacław Aleksander Maciejowski, editor, Historia prawodawstw słowiańskich [History of Slavic lawmaking], volume 6, Poniec, page 73:
        Mozely ten woyth szynkowacz... a mozely yemu thego myastho bronycz... albo nye, albo na kthory konyecz tho ma przydz podlug prawa?
        [Możeli ten wojt szynkować... a możeli jemu tego miasto bronić... albo nie, albo na ktory koniec to ma przyć podług prawa?]
    6. (attested in Masovia) end; goal, aim
      • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 21:
        Nyekthorzi... ny pod czyyą chorąngwyą z naszey woyszki stanowycz szą obykli, na then konyecz a k themv konczv (ad hunc finem), aby... woyenney strozzey szą vwyarowali
        [Niektorzy... ni pod czyją (i.e. pod niczyją) chorągwią z naszej wojski stanowić się obykli, na ten koniec a k temu końcu (ad hunc finem), aby... wojennej strożej się uwiarowali]
    7. (attested in Greater Poland) The meaning of this term is uncertain.
    8. The meaning of this term is uncertain.
      • 1883 [1300], Wilhelm Haeusler, editor, Urkundensammlung zur Geschichte des Fürstenthums Oels bis zum Aussterben der Piastischen Herzogslinie [Collection of documents on the history of the Principality of Oleśnica up to the extinction of the Piast ducal line]‎[10], page 141:
        Extendit se apud aquam Wydavam a metis et terminis fidelis nostri Bogussii..., qui termini vlg. consca nuncupantur
        [Extendit se apud aquam Wydawam a metis et terminis fidelis nostri Bogussii..., qui termini vlg. koń[s]ca nuncupantur]

    Derived terms

    [edit]
    adjective
    [edit]
    verbs

    Descendants

    [edit]

    References

    [edit]
    • Boryś, Wiesław (2005), “koniec”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • Sławski, Franciszek (1958-1965), “koniec”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
    • Bańkowski, Andrzej (2000), “koniec”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    • Wanda Decyk-Zięba, editor (2018-2022), “koniec”, in Dydaktyczny Słownik Etymologiczno-historyczny Języka Polskiego [A Didactic, Historical, Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), →ISBN
    • Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “koniec, końc”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

    Polish

    [edit]
    Polish Wikipedia has an article on:
    Wikipedia pl

    Alternative forms

    [edit]

    Etymology

    [edit]

      Inherited from Old Polish koniec.

      Pronunciation

      [edit]
       

      Noun

      [edit]

      koniec m inan

      1. end, finish (time in which something stops)
        Synonyms: epilog, finał, finisz, końcówka, kres, meta, ostatnie podrygi, pointa, puenta, schyłek, zakończenie, zmierzch
        Antonyms: początek, zaranie
        1. end, death (final part of someone's life or of an objects functionality) [with z (+ instrumental) ‘of/to what’]
          Synonyms: śmierć, zejście, zgon
        2. end (final part of something, i.e. a work such as a movie or book)
          Synonyms: końcówka, zakończenie
          Antonym: początek
        3. (obsolete) result
          Synonyms: rezultat, skutek, wynik
      2. end (place where something ends)
        Synonyms: kres, kraniec
        Antonym: początek
        1. (Western Kraków) synonym of falbana
        2. (Middle Polish) corner (place where two things meet)
          Synonym: róg
        3. (Middle Polish or Eastern Kraków, Gdów, Bochnia, Western Lublin) edge, boundary
          Synonyms: brzeg, granica, kraj, krawędź
      3. failure (result of lack of success)
        Synonym: niepowodzenie
      4. (Podhale) synonym of strona / askept
      5. (Far Masovian, Ciechanów, Podhale, Łopuszna) synonym of początek
      6. (obsolete) end; goal, aim
        Synonym: cel
      7. (Middle Polish) penis
        Synonyms: see Thesaurus:prącie

      Declension

      [edit]

      Interjection

      [edit]

      koniec

      1. down with...! [with z (+ instrumental) ‘with what’]
        Synonym: precz

      Derived terms

      [edit]
      verbs

      Trivia

      [edit]

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), koniec is one of the most used words in Polish, appearing 55 times in scientific texts, 40 times in news, 29 times in essays, 67 times in fiction, and 58 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 249 times, making it the 210th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

      References

      [edit]
      1. ^ Ida Kurcz (1990), “koniec”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 190

      Further reading

      [edit]

      Slovak

      [edit]
      Slovak Wikipedia has an article on:
      Wikipedia sk

      Etymology

      [edit]

        Inherited from Proto-Slavic *konьcь.

        Pronunciation

        [edit]

        Noun

        [edit]

        koniec m inan (relational adjective koncový, diminutive konček)

        1. end
          Antonym: začiatok
        2. death
          Synonyms: skon, smrť

        Declension

        [edit]
        Declension of koniec
        (pattern stroj)
        singularplural
        nominativekonieckonce
        genitivekoncakoncov
        dativekoncukoncom
        accusativekonieckonce
        locativekoncikoncoch
        instrumentalkoncomkoncami

        Derived terms

        [edit]

        Further reading

        [edit]
        • “koniec”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026