konunger
Old Swedish
[edit]Alternative forms
[edit]- ᚴᚮᚿᚢᚿᚵᚽᚱ (Runic)
Etymology
[edit]From Old Norse konungr, from Proto-Germanic *kuningaz.
Noun
[edit]konunger m
Declension
[edit]| masculine | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | konunger | konungrin | konungar | konunganir, konunganer |
| accusative | konung | konungin | konunga | konungana |
| dative | konungi, konunge | konunginum, konungenom | konungum, konungom | konungumin, konungomen |
| genitive | konungs | konungsins | konunga | konunganna |