kuyumcu

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From kuyum (jewel) +‎ -cu.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

kuyumcu (definite accusative kuyumcuyu, plural kuyumcular)

  1. jeweller, goldsmith
  2. jeweller's

Declension[edit]

Inflection
Nominative kuyumcu
Definite accusative kuyumcuyu
Singular Plural
Nominative kuyumcu kuyumcular
Definite accusative kuyumcuyu kuyumcuları
Dative kuyumcuya kuyumculara
Locative kuyumcuda kuyumcularda
Ablative kuyumcudan kuyumculardan
Genitive kuyumcunun kuyumcuların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular kuyumcum kuyumcularım
2nd singular kuyumcun kuyumcuların
3rd singular kuyumcusu kuyumcuları
1st plural kuyumcumuz kuyumcularımız
2nd plural kuyumcunuz kuyumcularınız
3rd plural kuyumcuları kuyumcuları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular kuyumcuyum kuyumcularım
2nd singular kuyumcusun kuyumcularsın
3rd singular kuyumcu
kuyumcudur
kuyumcular
kuyumculardır
1st plural kuyumcuyuz kuyumcularız
2nd plural kuyumcusunuz kuyumcularsınız
3rd plural kuyumcular kuyumculardır

Derived terms[edit]